Piercing-partner

Iedereen zou er één moeten hebben: een piercing-partner. Dat is iemand met wie je kunt praten, lachen, huilen en... piercen. Sinds maart 2007 heb ik een piercing-partner. Althans, we doen alles wat piercing-partners doen, behalve piercen. Want hij durft niet zo goed. Ik wel. Maar wel met hem. Hij is immers mijn piercing-partner.
Als klein, lelijk veertienjarig pubertje had ik altijd al een piercing gewild. In mijn tong. Toen Catharine nog op tv was en er een keer een aflevering gewijd was aan dé piercing, riep ik tegen mijn moeder dat ik er ook één wilde in mijn tong. "Ach, moet je zelf weten. Het is jouw tong". Hmm. Dacht ik een keer rebels te zijn, verpest moederlief het. Dus dat werd uiteraard van de baan geveegd. Niks spannender dan iets doen wat niet mag.
Toen ik eindelijk de leeftijd had bereikt en je wettelijk andere lichaamsdelen behalve je oorlellen mag doorboren met chirurgisch staal zonder toestemming van volwassenen (lees: ouders), dacht ik: nou ja, kan altijd nog. En zo is het altijd in mijn gedachten gebleven. Zij het, ver, ver weg.
Totdat ik hoorde dat een vriend van mij, mijn huidige piercing-partner, wellicht een piercing wilde, toen is het piercing verhaal weer gaan leven. Maar het komt er niet van. Ik had namelijk gezegd: "ik ga met je mee en zet er ook één!". Maar hij belt maar niet. Zelfs niet als ik een geweldige aanbieding zie van slechts € 32,50!
Dus tot zover mijn piercing-partner. Misschien dat we ooit in de toekomst het puntje op de i (oftwel: de piercing door de neus/wenkbrauw/lip/tong) zetten op onze piercing-vriendschap door werkelijk een piercing te nemen en ons te onderscheiden in deze maatschappij.

Shopdilemma's

"Voor deze winter wil ik alleen een nieuwe winterjas, want die ander had ik al twee winters gedragen. En een shawl. Handschoenen hoeft niet. Nee, geen nieuwe laarzen. Die ik vorig jaar had gekocht, vind ik nog superleuk. Dus nee, alleen sneakers. Ja, bruine. Die Nikes die ik had zijn zilver, toch minder winterachtig. Natuurlijk boeit dat wel. Oh, en een tas. Zo'n handige schoudertas. Een handtas glijdt zo van je schouder".

Score:

1 winterjas, donkerbruin
1 shawl
1 muts
1 paar handschoenen (uiteraard zijn shawl, muts en handschoenen passen ze bij elkaar, je weet toch, een setje)
1 paar sneakers, donkerbruin metallic
1 paar laarzen, donkerbruin met veters aan de achterkant
1 sexy lingeriesetje

Oké. Het komt niet helemaal overeen met wat ik gezegd heb. Maar waarom zijn schoenen dan ook zo leuk? Heb zelfs nog een paar geweldige groene pumps gezien. Maar misschien moet ik voor de zwarte gaan. Of niet. Overigens heb ik niet alles in één keer gekocht. Maar in drie keer. Best netjes zeg ik. Goed, alleen de tas nog. Die valt natuurlijk niet ineens af, omdat ik toch wel laarzen heb gekocht. Komt goed. Trouwens, ik heb hard gewerkt. Ik verdien het. Ach, en per stuk waren de stukken niet zo duur. Ja, bij elkaar opgeteld. Maar ja, het maakt niet uit wat je bij elkaar op telt, het is dan altijd veel en dus duur. En ik heb een nieuwe baan! Bij de Bijenkorf. Heel leuk. Denk ik. Nou goed, wat ik nog wil zeggen: Ik ben tenminste winterproof!! Ben jij dat ook???

Opmerkelijk

- En dan loop je langs de lingerie afdeling van de Hennes en bedenk je je plots: 'ik heb geen lingerie gekocht op vakantie!!!'. Ja, daar gaat je maffe tic...

- Onze koelkast lekt. Geen idee waar het aan ligt. Als het maar niet aan de rubbers ligt. Hadden we toch maar naar Rob Geus en zijn obsessie met koelkastrubbers moeten luisteren...

- Het straatfeest was echt precies zoals ik dacht dat het zou zijn na alle verhalen van huisgenootlief die vorig jaar is geweest. Wat een gezelligheid! Een stel veertigers die een glaasje teveel op hadden en los gingen op de muziek en duidelijk geen gevoel voor ritme hebben. Om vervolgens met z'n allen op het springkussen te gaan springen wat van ellende in elkaar zakte. Duh. Humor alom!

- Op een borrel word ik voorgesteld door een bestuurlid aan een eerstejaars. "Oh ja, maar jou ken ik wel. Ik heb die videoclip gezien van de intro van vorig jaar!". Echt, als ik later groot en wereldberoemd ben, zullen deze beelden hoogstwaarschijnlijk boven water komen. Brand een kaarsje voor mij. Alsjeblieft.

- De Drijf In was leuk! Vet grappige film, Hannahannah. Maar! Als je gaat volgend jaar, neem een kussentje of klapstoeltje mee, want je krijgt gegarandeerd een houten reet van op de grond zitten twee uur lang. Maar romantisch is het wel, zo aan het water met je lief...

- De wasbakpiemelaar is alive! Althans... Er brandt weer licht! Laterzzz!

Wij gaan weer naar school!

Jaja, daar zijn we weer hoor! Zo'n zomervakantie is toch niet goed voor je blog. Nou ja, eigenlijk het hebben van een fulltimebaan. Je hebt nergens meer zin in als je thuis komt! Ja, om te eten, in bed te liggen en te relaxen! Lekker spannend. Dus ja, heb niet zoveel leuks meegemaakt.

Behalve Madrid natuurlijk! Dat was leuk! Heel veel gezien, veel gewandeld, lekker gegeten en... niks gekocht! Het is ongelooflijk maar waar! Deze shopaholic heeft alleen een theelepeltje voor tante en een sleutelhanger voor moeders gekocht. Voor de rest alleen eten en drinken.

Maar goed, Madrid was dus geweldig! Wat ook wel een beetje door mijn gezelschap kwam. Beetje maar.

Voor de rest staat op het programma deze week: vandaag Straatfeest! Joehoe! Feest in onze straat! Er wordt al druk gevolleybald, gesprongen op een luchtkussen en gegild, maar huisgenootlief en ik laten pas vanaaf ons snoetje zien. Want dan komt het bandje en is er drank en laat dat nou net de goede ingredienten zijn voor ons! Dat belooft wat...
Morgen even kijken op het Uitfeest. Er schijn superleuke dingen georganiseerd te worden, dus daar moeten we ook iets mee doen.

Daarna: scriptie, werken bij dansschool, scriptie, vriendinnetje dat langskomt, scriptie, tandarts en college. Oftewel: het studerende leven gaat weer beginnen. Zucht. Laten we hopen op een geweldig jaar. Met op het eind die felbegeerde bul. Het moet!