Scrambled eggs met pasta

Lichtelijk bedwelmd van de heerlijke Roero Arneis, schrijf ik toch maar een stukje over een typisch ontbijtgerecht. Nou ja, dat moest het niet worden, maar werd het helaas toch. Want ik heb laatst geprobeerd spaghetti alla carbonara te maken uit de Zilveren Lepel. Niet echt een succes. Het smaakte prima, maar ik heb serieus nog nooit zo erg gebakken eieren als eindresultaat gekregen. Ik voelde me een ontzettende kooknitwit.

Die was dus een beetje mislukt. Jammer. Een paar dagen later probeerde David de melanzane alla parmigiana (heeeeeerlijk!) en de kip in rode wijn (lekker, maar niet heeeeerlijk) uit. Toch, met een goede rode wijn als Dolcetto d'Alba erbij is het nog altijd genieten.

Dan vandaag: kalfsoester in citroensaus. Ik zeg een succes! Is het raar als je van je eigen kookkunsten blij wordt? Nou ja, ik moet toegeven dat ik er vandaag zeer blij van werd. Het ruikt hier nog steeds naar roomboter. Heerlijke gesmolten roomboter. Té lekker. En ik moet ook zeggen: ik had niet gedacht dat ik in staat was om vlees te bakken. Het is toch lastig om het geheel niet aan te laten fikken, maar je wilt het ook niet zeer bloederig serveren. Het was perfect. En dat is ook alleen, omdat ik precies heb gedaan wat er in het recept stond. Makkelijker kan haast niet!

Ik heb na het verorberen van dit heerlijke vlees besloten om beter vlees te eten. Want kalfsoesters kan je niet bij de supermarkt halen, die haal je bij de slager. En het lijkt mij toch beter om wat doordachter vlees te eten. Niet het goedkoopste vlees met een overschot aan allergieën, medicatie, hormonen en water. Maar het betere werk. Dan maar vaker een vegetarische schotel op tafel.

De bijbel

Het is als italofiel natuurlijk absurd dat je niet de Zilveren Lepel in de kast hebt staan. De meeste mensen kijken mij glazig aan als ik vertel dat vriendlief mij hét Italiaanse kookboek heeft gegeven met kerst. "Een zilveren lepel? Eh, leuk!" Ik zeg: het perfecte kerstcadeau!

Ik kan niet geloven dat ik zonder heb gezeten. Elk recept controleer ik nu in de bijbel. De spaghetti carbonara die ik maakte? Klopt niet. De spaghetti al ragu (yep, die hieronder staat) kan makkelijker. Er gaat een wereld voor mij open!

Het fijne en tegelijkertijd vervelende is dat er meer dan 2000 recepten in staan - althans, dat staat op de sticker op de kaft. Er moet nog zoveel uitgeprobeerd worden en zoveel geproefd! Voordat je dan toe bent aan een nieuw kookboek... Hoewel, er is niks mis met een andere keuken.

Mijn plan voor 2011 is om veel recepten uit mijn bijbel uit te proberen en hier mijn ervaringen neer te zetten. Het wordt meer een kookblog. Natuurlijk schrijf ik zo nu en dan ook over mijn leven (bijvoorbeeld dat ik nu nog steeds geen baan heb gevonden en ook nog geen huis, the story so far...).

Dus blijf mij volgen! :)

Nagenieten

Mijn welverdiende vakantie in Italië was geweldig! Niet alleen had ik veel tijd om met vriendlief te spenderen, we konden genieten van al het heerlijke eten en drinken! Italië staat niet voor niets bekend om haar fantastische keuken.

Iets wat ik ontdekt heb deze vakantie is gnocchi. Zo heerlijk, licht en luchtig! Maar stiekem toch machtig. De eerste keer dat het at, was met een kaassaus en truffel: de perfecte combinatie! Helaas heb ik niet mijn bord leeg gekregen... De tweede keer heb ik het zelf klaargemaakt (vers uit de Italiaanse schappen) met verse pesto en parmezan. Een aanrader! Ik ga binnenkort mij wagen aan het kneden van deze heerlijk aardappelballetjes.

Maar gisteren heb ik ragu gemaakt. Saus die hoort bij spaghetti bolognese. Hier in Nederland kennen we het als een tomatensaus met vlees erdoorheen, maar ragu is meer een vleessaus die ook niet echt rood is, maar eerder donkerbruin. Het is echt heerlijk en je kan veel maken en invriezen. Hier het recept dat ik gebruik:

200 gram spek (haal te veel aan vet als je dat wil weg)
500 gram rundergehakt
150 gram wortel
1 stengel bleekselderij
1 grote ui
500 ml runderbouillon
250 ml passata di pomodoro
125 ml rode wijn
nootmuskaat

Bak het spek goudbruin in een pan. Snipper de ui en snijd de wortel en bleekselderij heel fijn. Meestal rasp ik beiden, dat is makkelijk en snel. Doe de groenten vervolgens bij het spek en bak dit 5 minuten mee. Haal het vervolgens uit de pan en roerbak het gehakt snel rul. Doe de groenten en het spek er weer bij samen met de bouillon, passata, rode wijn en nootmuskaat. Laat het geheel vervolgens minstens 3 uur koken op een zacht vuurtje.

Mijn ervaring is dat korter ook mogelijk is, maar wel minder lekker. Het moet echt een dikke saus worden. Als het te snel inkookt, doe je er wat bouillon bij. Serveer het vervolgens bij pasta met geraspte parmezan eroverheen. Buon appetito!

Hallo, ik blaas deze pagina even wat leven in

Oké. Vergeet het afgelopen jaar. Hoewel, er is welgeteld één mijlpaal geweest. Mijn scriptie is af en ingeleverd. Ik ben afgestudeerd.



- pause for reaction -



Jawel, het is gelukt! Wie had dat ooit gedacht? Nou, ik, maar de rest van de wereld niet geloof ik. Inmiddels ben ik er aan gewend, dus het is niet meer ongelooflijk.

Mijn leven bestaat nu vooral uit vacatures uitpluizen, schrikken van de werkervaring die gevraagd wordt en nog harder schrikken van eisen als: "beschikt over hoge intelligentie". Ik bedoel: wie is er dan zo arrogant om te denken dat ze dat zeker weten te hebben? Het blijft nogal vaagjes. Als er nu gesteld wordt: "minimaal een IQ van 134" ofzoiets, dan is het tenminste duidelijk.

Het leven als werkzoekende is niet zo heel spannend. Of eigenlijk te spannend. Wachten totdat je dat ene telefoontje krijgt, weer die afwijzing verwerken... Gelukkig heb ik nog niet zoveel afwijzingen gehad, maar toch, echt goed voor je ego kan dit niet zijn. Laten we hopen dat ik snel een baan vind.

Maar voor nu ga ik even SYTYCD terugkijken, boodschappen doen, spaghetti al ragu maken en genieten van mijn vrije tijd totdat ook ik eindelijk loonslaaf ben. Holadiejee!

Oppastante

Morgenochtend is het zover: ik ga voor het eerst alléén oppassen op het allerliefste nichtje van vriendlief. Oké, ze is natuurlijk niet echt 'mijn nichtje', maar ik hoop ten zeerste dat ik nog láng niet tante wordt van 'mijn eigen kant'. Ik zal waarschijnlijk eerder moeder zijn dan tante wat dat betreft, en ja, eh, dat gaat nog even duren. Dus oefenen met kinderen/oppassen moet dan toch echt van de kant van vriendlief komen.

Nu is het allemaal niet zo spannend, want ze kent mij en vindt het leuk om met mij te spelen. Als ouders binnen een omtrek van tien meter bij haar zijn. Hmm. Moeder in kwestie is slechts vijf kwartier weg. Dat is dus 75 minuten. Als alles goed gaat natuurlijk. Als ze niet wordt opgehouden door een nieuwsgierige medezwangerezwemster. Of de bemoeizuchtige buurvrouw.

Oké, het is niet zo lang. Maar wat nou als ze de hele tijd blijft huilen, omdat mama haar in de steek gelaten heeft? En dat ik haar niet mag troosten, maar dat mama dat moet doen? Of nog erger: papa? Die natuurlijk pas aan het eind van de dag thuis komt. Of dat ze van frustratie met kruidnootjes gaat gooien? Of dat ze heel hard valt en dat ze boos wordt op mij en dat ik nooit meer puzzels met haar mag maken? Of dat ze dan nooit meer de lucht in gegooid wil worden door mij? Ik weet niet of ik dat aan kan hoor...

Laat ik het eerst maar even afwachten. Kijken hoe het morgen gaat. Misschien moet ik wel heel veel snoep meesmokkelen... Dan vindt ze mij nog echt wel leuk! Ook na 75 minuten!

Een kus van Carlo

Wat gaat de tijd toch snel. Mijn stage bij MasMedia is alweer afgelopen. En het was leuk! Ik ben weer verwend met allemaal leuke afscheidspresentjes en natuurlijk niet te vergeten een superleuke stageperiode. Ik moet eerlijk zeggen dat ik had gehoopt er meer uit te halen en meer te leren, maar het feit dat ik de totstandkoming van een televisieprogramma van begin tot eind mocht meemaken, vond ik top! Je krijgt alle geheimen van televisie maken mee... En ja, dat vind ik heel wat waard. Als klap op de vuurpijl kreeg ik ook nog: een kus van Carlo! Jaja, wie had gedacht dat ik die ooit zou krijgen? Ik was natuurlijk nooit meer die linkerwang van mij... ;)

Overigens wilde ik nog - zeer ambitieus - een redactie-coordinatie stage gaan doen bij NOS Headlines. Dat is helaas niet gelukt, maar ik ben wel op gesprek geweest (leuk gesprek!) en dat is toch ook niet mis, als ze een vierdejaars Journalistiek vragen en ik, ehm, dat natuurlijk niet echt ben. Zo zie je maar weer dat veel commissiewerk en vaak voorzitter zijn toch een voordeel kan zijn. Ik denk dat ik niet bang hoef te zijn dat ik geen leuke job kan fixen in de toekomst :)

Nou goed, nu moet ik toch als een tierelier verder met dat stageverslag van mij. Want ik wil natuurlijk ontzettend graag verder met mijn scriptie... En ja, ik heb geen smoes meer nu NOS van de baan is... Ik zal mezelf in een sociaal isolement gooien... :(

Hmm

Ik weet het niet meer. Wat ik met deze blog aan moet. Het is al veul te lang geleden ik iets geschreven heb en posts over hoe, wat, waar, waarom het niet lukte zijn suf. Dus daar stop ik mee. Nu.

Ik ben druk! Maar nu echt. Rrrr-e-ally. Mijn stage bij MasMedia is te gek. Leuke mensen, leuke producties, het is één en al gezelligheid. Hoe bestaat het dat ik twee dagen voor hét gesprek niet eens van het bestaan wist van dit fantastische productiehuis? Ik schaam me werkelijk dood. Laat Jenny en Marijke het niet horen...

Het kantoor - vet mooi pand - is zo heerlijk. De huiskleur is roze, dus het is wel duidelijk dat de boel gerund wordt door vrouwen. Me like. Het beste is nog wel dat mijn werkplek niet in het Mediapark is. Dat is zooo overrated. Nu hoef ik alleen de trein uit, trap af, het stationsterrein af en ik ben er. Wat wil je nog meer?

Nou, misschien een leuke productie om bij te werken? Check! Ja, Life 4 You is echt heel erg leuk om te doen. Nu doe ik vooral de website, maar je krijgt het hele proces mee. Alleen van het meekrijgen van alles, leer je zoveel. Ik dacht altijd dat het gelul was, nou, believe me: it is not true.

Nu krijg je ook niet alleen het hele werkproces mee... Je krijgt ook alle inside information uit Hillywood mee. En Oh-My-God. Dat is dus echt een leuke extra. Maar ja, je begrijpt: ik heb een beroepsgeheim. Je zult geen nieuwe scoops op deze blog vinden. He-laas. Ik wil mijn aanstormende carriere niet meteen al in de GFT container droppen.

Zo, dit was het weer voor even. Of ik terugkeer: wellicht. Deze blog blijft toch mijn dingetje...




P.S. Is dáár nog iemand in de virtuele wereld die dit leest???

Woooot!

De wonderen zijn de wereld nog niet uit... Ik zat gewoon de bieb te werken gister! En vandaag!! En morgen!!! *doet vreugdedansje danst stoere hiphopmoves*

Nu weer verder! Later meer over spannende biebgebeurtenissen.

Uggly

Ik ben een groot modefan. Ik houd van kleding, ik lééf er van op! Soms begrijp ik zelf niet waarom ik nou per se die vet gave pumps moet hebben waar je pijn van in je voeten krijgt. Dus ik begrijp wel waarom mensen Uggs dragen. Ergens. Comfortabel, lekker warm... Hallo, we wonen niet op Antarctica! Ooh, ik krijg er pijn van in mijn ogen als ik weer iemand zie slenteren in die dingen. Ik wil het liefste heel hard "NEEE!!!" schreeuwen tegen diegene, haar omver gooien en de afgrijselijke Uggs uit trekken en ze in de fik steken. Of in de gracht gooien.

En ik refereer wel naar vrouwen, maar mannen dragen ze ook. Echt, ik begrijp dat niet! Mannen, jullie zijn echt niet modebewust met die dingen aan (vrouwen ook niet, maar ik denk dat zij wel bewust zijn van wat ze dragen. Hoewel, die mannen vast ergens ook). Het kan gewoon niet. Het is dat ze nog net geen legging dragen met die pantoffels, maar hun jeans erin proppen. Jech.

Maar het ergste moet nog komen. Een kind met Uggs. Een jongen van ongeveer 6 jaar. En natuurlijk droeg moeders ze ook. Hoe haalt ze het in hemelsnaam in haar hoofd om haar kiddo die afzichtelijke dingen te dragen! Kindermishandeling! Dat jochie weet niet eens wat hij aan trekt - kan hij ook niks aan doen - en houdt zich alleen bezig met wat er in de snoeptrommel thuis zit en met welk snoep dat aangevuld moet worden. Waarom? Waarom geef je geld uit aan vetlelleke Uggs die hij echt niet nodig heeft of uberhaupt wil? Dat je zelf mee wilt doen met deze complete modemisser moet je zelf weten, maar laat je kind er buiten. Arm ding.

Wat er zou moeten gebeuren met Uggs is wat er is gebeurd met die Crocs. Een moeder zag de welgevormde schoen en besloot dat het handig en ergonomisch verantwoord was voor haar kind. Vanaf dat moment heeft zij het woord verspreid en moet elk kind ze verplicht aan. Met of zonder voering, met of zonder versiering. En de ouders zelf weigeren die lompe sandalen aan te trekken (misschien op de camping in Frankrijk 'want dat is zo handig'). Maar goed, mensen hebben in ieder geval begrepen dat Crocs niet kunnen - althans voor volwassenen en als je niet in een ziekenhuis/verzorgingstehuis werkt- nu de Uggs nog.

Ik had gehoopt dat die Uggshype al op z'n retour was, maar niets is minder waar. Ik heb mijn collega al enthousiast horen praten over de nieuwste met bloemetjesmotief waarvoor ze zeker geld apart ging leggen. En als je op straat kijkt, zie je nog onwijs veel mensen met die dingen lopen. Hoelang heeft geduurd voordat de Dr. Martens uit het straatbeeld waren? Laten we snel een kruisje slaan en hopen dat het niet zo lang duurt voordat de Uggs verdwenen zijn.

Ontspannen

Ik kan niet wachten! Nog één dag tot ik met vriendin R. compleet kan ontspannen in een kuuroord. Drie dagen sauna, sporten en chillen. Oef! Ik denk dat ik vet afgetraind ben na dit weekend. Nou ja, ik hoop dat ik een beetje vet eraf train. Want ik wil er natuurlijk ook slammin' uit zien in de zomer. Of gewoon ever. En dit weekend is het perfecte moment om die vetjes eraf te krijgen en te houden.

Maar dat is niet het enige wat we gaan doen! We gaan ook X-factor kijken (duuuh), huisjes van samen-gaan-wonende stellen bekijken en Nijmegen onveilig maken! En zondag gaan we ook nog eens cultureel doen! Een zeer vette voorstelling (denk ik). Zwanenmeer Bijlmermeer II.

Al met al moet dit weekend zwaar relaxt worden. Dus nu nog ff bikkelen! :D