Leeg

Ik ga echt weer wat schrijven.

Ik had wat bedacht.

Maar ben het toen weer vergeten.

En ik weet dat dit niet genoeg is.

Maar ik wil mijn twee lezers die ik heb niet wegjagen.

Wat waarschijnlijk wel gebeurd is na meer dan een maand stilte.

Ik geef ze geen ongelijk.

Maar...

Er is nu weer wat gepost.

Jeuj!

La bella Italia!

Ik hoef natuurlijk niet te vertellen dat Italië geweldig is. En dat mijn vakantie geweldig was. Want dat was het uiteraard. Oké, we hadden wat pech (auto moest weggesleept worden vanwege een lege accu, we werden gedropt in een hotel, volgende dag weer op pad om er de dag daarna achter te komen dat het probleem niet opgelost was, we dus weer naar een garage moesten en we uitgerekend die ene dag zonder auto 's avonds weggespoeld werden op de camping en we ons zelf evacueerden naar het toilet/douchegebouw in aanbouw waar het heerlijk droog was en we zagen dat we niet de enige waren waarvan schijnbaar de tent het niet zo goed deed. Oh ja, en ik had een allergische reactie op de muggen die mij prikten. Echt zúlke bulten. Zúlke!), maar het was fantastisch! Het kamperen viel niet tegen, al konden sommige douches/wc's beter. Maar gezellig in de tent, relaxen voor je tent en de vele trips in de omgeving waren echt super.

We hebben zoveel gezien! In volgorde: Gardameer, Verona, Bologna, Modena, Florence en omgeving, Pisa, Lucca, Cinque Terre en nog meer kust, meer van Lugano en Como (en omgeving) en Milaan. Het was top! Zo tof dat je ziet dat elke plaats en provincie andere gewoontes heeft (best te zien aan het eten). De Italiaanse cuisine is echt heerlijk! De kaasjes, de hammen, de wijnen (hallo, prosecco voor 3 euro, waar vind je dat hier?!?), de pasta's, pizza's en ijsjes! :D Ik word er weer helemaal blij van als ik eraan denk :)

Het Italiaanse volk is ook een slag apart. Ze zijn bemoeizuchtig (soms handig, soms denk je echt: eh, ga weg!!!), vol temperament en houden erg van zichzelf. Het mooie vind ik dat ze hun eigen land goed sponsoren. Locale producten zijn overal te vinden, de bussen, treinen zijn van eigen makelij. Nederland zou wat dat betreft een voorbeeld aan kunnen nemen.

Zelfs aan hun rijstijl ga je wennen. Hier in Nederland zijn wat dat betreft veel te beleefd en te twijfelachtig. Daar is het motto: "Als je kan, ga je". En dat wordt op alles toegepast: inhalen, invoegen, parkeren, niet stoppen voor zebrapaden, rood licht houdt ze niet altijd tegen... Je moet echt weer wennen hier in Nederland. Toen er een vrouw van strook wilde wisselen en richting gaf, ging ze maar niet. Hallo! Je hebt toch gekeken en besloten dat je kon?! Je wordt er lichtelijk aggressief van :)

Het enige wat een beetje jammer is, is dat de maand augustus voor de Italianen echt vakantie is. Dus veel winkels zijn dicht, zelfs ook van grote bedrijven. Niet slim, want ze missen toch een aandeel van het toerisme lijkt mij.

Maarre... Toch gewoon gaan als je wilde gaan :) Het is er werkelijk fantastisch!!! (om maar even met de woorden van Ursul af te sluiten).

Zomervakantie

Vroeger keek je echt uit naar de zomervakantie. Heerlijk zes weken niks doen. Je weet wel, toen je nog op de basisschool zat. Na de zomer mocht je dan weer naar een nieuwe klas. Spannend. Toen de middelbare school. Werd het ook belangrijk wat voor agenda je had, rugzak en andere schoolspullen. Maar ook daar aan het eind van het schooljaar: zomervakantie en verder niets.
Nu, op de universiteit, heb je eigenlijk geen zomervakantie. Althans, de eerste jaren wel, toen ik nog college had, maar voor het allereerst voelt het niet als een zomervakantie. Ik ben namelijk al een tijd (ik kan het helaas niet uitdrukken in dagen, weken of maanden) bezig met mijn scriptie. Mijn weken zien er hetzelfde uit als in maart. Zeg maar. Niks niets doen. Gewoon werken, literatuur lezen (of een poging doen tot) en weer werken.

Aangezien het weer vooralsnog niet helpt voor het zomergevoel, kijk ik echt ontzettend uit naar de vakantie. Ik ben er echt aan toe. Of het verdiend is, weet ik niet (oké, misschien niet echt), voor mijn gevoel is het echt al jaren geleden dat ik langer dan een week op vakantie ben. Maar echt! De laatste keer was in 2005 en dat was niet echt vakantie, maar familiebezoek. Mét mijn ouders. Das toch wel andere koek.

Maar nu ga ik dan echt. Naar Italië. Met de auto. Kamperen.

...

KAMPEREN?!?!? Laura kamperen?????

Eh... Ja. De liefde doet gekke dingen met je. Je weet toch, je wordt er blind van enzo. Dus mijn lief heeft me zo ver gekregen dat we gaan kamperen. Maar ik ben niet bang hoor! Mijn lief is namelijk een kampeerexpert. Een échte. Op bivak gaan en dan drie dagen niet douchen (jech). Hij doet ook dingen beklimmen. Bergen, gletsjers, niks is hem te gek. Maar goed. Met hem durf ik wel. Dat snap je wel natuurlijk.

Nu duurt het nog even voor we gaan. Nog zo'n 3,5 week. Maar dat komt goed. Er moet nog veel gebeuren. Kampeerstoelen kopen, potten jam, dozen hagelslag en aardappelen inpakken. Genoeg te soggen dus!! :D

Rookvrij

Eindelijk! Hoeft Gijs niet meer met zn gasmasker naar de kroeg...

And then...

Oké, dat was natuurlijk geen spannende cliffhanger meer, aangezien het nu drie weken na dato is. Maar goed, ik ben uiteindelijk body balance gaan doen, wat niet echt mijn ding is. Nu vind ik de oefeningen best relaxt en lekker om te doen, maar pas nadat ik hard gezweet hebt enzo. En ja, dat was wederom niet het geval. Zeker toen de instructrice zei: "voel de grond onder je", had ik zoiets van: "ehm nee, dit is het niet helemaal voor mij". Maar wie weet, als ik veertig ben ofzo, dat ik dan wel toe ben aan die innerlijke rust en bla.

Anyways, mijn leven bestaat nu alleen uit teksten lezen, boeken lezen en dingen uitzoeken. Niet heel erg spannend. En aangezien het nu wel een beetje gaat dringen, tijdtechnisch gezien, moet ik daar toch wel hard mee aan de slag.

Nu ben ik natuurlijk niet zo iemand die zich alleen stort op de studie, er moet ook zo nu en dan (of gewoon elke dag) voetbal gekeken worden ter ontspanning (laat ik me maar niks zeggen over afgelopen zaterdag; we stonden echt onwijs voor paal met onze oranje juicharmen en welpies in die Franse kroeg). Of eventjes weg. Naar Lille ofzo. Of een thermen-sauna-unit. Of even online shoppen. Of in de stad shoppen. Ja, ik zorg er wel voor dat ik niet compleet wegkwijn in mijn kamertje.

Maar nu is het klaar! Vandaag ga ik hard aan het werk! Ja! Holadiejeeeeee!

Tussen de oudjes

Soms moet je wat nieuws uitproberen. Ja toch? Omdat het zeilen met vriendin M. niet doorging, moest er een alternatief cadeau worden bedacht. En het werd: aquarobics. Ik heb meteen gezegd dat ik vond dat het zeilen dan maar een andere keer moet gebeuren. Ik bedoel: allemaal leuk en aardig hoor, maarre, aquarobics kan niet op tegenover zeilen. Ook al heeft beiden met water te maken.

Enfin, wij gingen aquarobics doen. We waren lekker op tijd, dus we konden nog even van de glijbaan (vroeger was dat toch echt leuker, man, wat worden we oud) en in het bubbelbad zonder bubbels. En toen moesten we eraan geloven. Tussen de oudjes, hopsen in het water. Maar het waren niet zomaar een bij elkaar geraapt zooitje rijpere vrouwen. Nee, het waren de vet gespierde, vetloze, superfanatieke vrouwen. Maar dan ook echt. Mijn hemel, die vrouwen gingen goeoeoed! Niet dat je wat ziet boven het water, maar toch. We legden het niet zo heel goed af. Ja, probeer maar eens oefeningen te doen in het water die de instructeur lekker op de kant doet. Oké, dat gaat. Maar dubbel tempo??? Het was niet mis. Voordeel is wel dat je geen spierpijn krijgt in het water. Wat aan de andere kant weer jammer is; nu voel je niet welke spieren je getraind heb.

Vriendin M. was laaiend enthousiast. Die wil volgende week weer. Als in: morgen. Nou eh, ik weet het nog niet, hoor! Ik voel liever het zweet over mijn lichaam druipen en een lichte spierpijn de volgende dag. En dat gedoe met aan- en uitkleden, afdrogen en die chloor... Het heeft me nog niet overtuigd. Dus nu mocht ik kiezen wat voor actiefs we gaan doen. Het wordt iets in de sportschool! Een leuk lesje... Iets. Maar wat? Lees meer, de volgende keer!

Woesj, wat een cliffhanger! *cliffhangermuziek op de achtergrond en een verbaasdkijkende Ludo S.*

Toch best leuk

Oké, dat is een understatement. Het was geweldig! Check de foto's voor een impressie!




Volgend jaar weer!!!! :D Oh, en voor meer foto's: check mn hyve!!

Een betere wereld begint bij...

Ik zeg maar één ding rondom de klimaats-, milieu-, shizzle-, en natuurproblematiek:


"Save water, shower together"*


En wie wil dat advies nou niet ter harte nemen?! :D

* gepikt van straat, daar bij het fietsstoplicht op de brug bij het Ledig Erf

Verjaardagen und so weiter

De maand mei is altijd druk voor mij. Naast mijn eigen verjaardag, die van broerlief en ons moeder, zijn er nog veel vrije dagen: Hemelvaart en Pinksteren. Het is de maand van eten. Veel eten. En gezelligheid. Zeker nu er ook nog familiebezoek is uit Indonesië. Je hoort mij niet klagen, hoor! Gezelligheid alom! Maar er komt verdomd weinig terecht van die scriptie. Vergeet het mooie weer, het vele werken bij dat ene warenhuis en de shopuitjes ook niet. Tussendoor nies en snotter ik ook: het hooikoortsseizoen is al lang en breed weer begonnen.

Ik ben het inmiddels ook zat om maar wéér te schrijven op deze webpagina dat er niks van komt. Maar het is momenteel het enige wat mijn dagen vult (naast het kijken van konijntjes). Vandaag is het niet anders. Broerlief komt langs, dus dan wil ik iets leuks doen. BBQ-en. Wat anders met dit mooie weer? En het is niet alsof ik gisteren en eergisteren al gebarbecued heb ofzo.

Gelukkig heb ik de beste tips over hoe-schrijf-ik-het-beste-een-scriptie al gekregen. En serieus, die werken echt. Dus ik ben stiekem wel bezig, al gáát het niet zo snel. Maarre, ik sta in ieder geval niet stil! Je weet toch, dat ene spreekwoord.

Dus ik doe mijn best.

Druk

bezig (geweest) met:

werken
ijsjes eten
beetje bruin worden
Koninginnedag vieren
familie
Keukenhof bekijken
nagels lakken
het wandelen bij forten in Utrecht
BBQ-en
dansen
kusjes geven
Bevrijdingsfestival bezoeken
scriptie

Begin

De eerste krabbels zijn in een wordbestand gezet. Maar het proces verloopt traag. Zeer traag. Er is nog veel onduidelijkheid. Wat wil ik precies? Hoe ga ik het doen? Wat heb ik nodig? Maar langzaam, maar zeker (hoop ik), zal er meer duidelijkheid komen en kan er daarna gewoon vlot gewerkt worden aan mijn masterlijke scriptie! :D

De kapper

Ik ben niet zo'n fan van de kapper. Ik wil eigenlijk altijd precies hetzelfde, niet te kort, haar in laagjes, ook aan de achterkant, een lok-achtige unit voor, beetje saaiig, maar vooral niet te kort. Maar eigenlijk wil ik ook vaak totaal iets anders, iets nieuws, iets leuks. Alleen heb ik er natuurlijk geen verstand van wat goed bij mij past en vind ik dat de kapper maar het voortouw moet nemen. Nou, vind er maar eens een. Maar dan wel één die dan niet zegt: "Je wilt wat anders? Laten we dit opscheren, en dat paars verven". Nee, dat is ook weer overdreven.

Ik vind dat een goede kapper lastig te vinden is. Ben een tijdje bij die ene op de Voorstraat geweest, toen een tijdje bij die ene op hoek tegenover de Stadsschouwburg en nu ga ik er naar een op het Vredenburg. Nou, ik vind het wel weer best. Maar steeds niet helemaal naar mijn smaak, maar ja, je moet iets toch?

Vandaag ben ik weer geweest. En het is kort! Maar echt! Kort! Niet opgeschoren en ik heb ook geen bob, maar het valt net over mn schouders. Nou, geloof me, dat is kort voor Laura! Zeker wel. En... Het is leuk! Ja, vind ik dan. Moet er nog wel even aanwennen, dr is denk ik zo'n 20 cm van af (als het niet meer is). Hopen dat ik het aan het eind van de dag nog leuk vind. Anders duurt het toch zeker weer een jaar voordat het een beetje lengte heeft...

De trap naar de hemel

Ik ga wel eens uit. Want ik houd van dansen en gezelligheid. Maar! Het was alweer te lang geleden. Gingen we eerst naar de Stairway. Je weet wel, beetje alternatief, rockcafé unit ding. Grote toko, dus altijd genoeg zitplaatsen en daarom één van de favorieten. Ik ga er niet per se naar toe voor de muziek, of voor de mooie mensen. Die heb je daar namelijk niet. Afgezien van de groep mensen waarin ik verkeer. Duh.

Ik had een vrouw gespot. Dat doe ik niet zo vaak. Maar deze was opvallend. Daar zat ze, in een groepje van drie mannen en twee vrouwen. Ze zat er heerlijk vrouwelijk bij (wijdbeens) met een groot glas bier dat ze eveneens zeer vrouwelijk (zeer lomp) naar mond toebracht met in haar andere hand een sigaret. Ik bedoel, een opgerolde shag-unit. Ze had lange, vieze dreads met uitgroei. Sowieso vind ik dreads al niks, maar ze zag er ook nog eens vet onverzorgd uit. Jech.
Ze gingen eten. Mijn god, wat zag dat er smerig uit. Ze at met haar mond open, met nog die shag-unit in haar ene hand, nam na elke hap weer een trek (als haar mond min of meer leeggegeten was). Ik zat er werkelijk gebiologeerd naar te kijken. Het was zooooo onsmakelijk, maar toch bleef ik er naar kijken. Ongelooflijk hoe de mens in elkaar zit. Het was net als een horrorfilm, je weet wat er komt, maar niet precies wanneer, dus blijf je kijken. Ik vond het ronduit boeiend.

Gelukkig werd er besloten weg te gaan daar, anders had ik haar waarschijnlijk de hele avond bekeken. Misschien had ze zich dan bekeken gevoeld (en terecht hoor, echt, degene die haar opgevoed heeft, heeft haar echt geen goede manieren bijgebracht). Maar goed, nu kon ik natuurlijk wel weer even zeiken hierover op mn blog. En kan ik ook nog even kwijt dat de Stairway echt niet altijd zo hemels is :P

Een gesprek

tussen twee oud-huisgenoten:


L: "Bevalt het in je nieuwe stulpje?"

M: "Ja zeker. Maar het is toch anders".

L: "Ja natuurlijk. Maar wat dan precies?"

M: "Nou ja, als mn mannelijke huisgenoot tv komt kijken bij mij".

L: "Oh wat leuk! Jullie kijken tv samen!"

M: "Ja, nou ja, met jou was ik gewend, dan wordt er iets gekeken wat we allebei leuk vinden. Je weet wel, Grey's enzo".

L: "Ja, en de meeste mannen kijken dat niet".

M: "Nee. En ja, dan wordt er ineens Animal Planet opgezet. Pffff..."

L: "Hé! Dat vind ik ook leuk hoor!"

M: "Oh, ehm. Verkeerd voorbeeld. Ehm... Pokémon!! Ja! Of... Kijk je dat ook?"

L: "Eh, nou nee. Ik ken het wel".

M: "Oh, nou ja, ik kan geen ander voorbeeld geven. Maar in ieder geval dingen die ik niet kijk. Maar het is wel gezellig hoor!"

L: "Gelukkig maar".

M: "Ja. Hoe is het met de studie eigenlijk?"

300!

Dit is mijn 300ste post!

FYI.

Schoonmaken en alcohol enzo

In mijn nieuwe stulp ben ik gezegend met een gelamineerde vloer. Fijn hoor, want het is goed schoon te houden. Alleen moet ik nu vaker een stofzuiger ter hand nemen. Ongeveer drie keer in de week. En dat te bedenken dat ik maar op mn vorige kamer, waar een heerlijke, keiharde, ruwe vloerbedekking lag, slechts één keer in de twee weken stofzuigde...


Vieieieiesssch!!!!!!


Ja, echt wel!!! Maar gelukkig leven we in het heden en kan je je daar mooi op aanpassen. Dus dat gebeurt niet meer.
Maar echt mensen, schoonmaken kost veel tijd. Niet alleen dat stofzuigen, ook moet er gedweild worden, afgewassen, afgestofd, je kent het wel. Zeker nu ik zo bezig ben met mijn scriptie, is schoonmaken veel interessanter dan zo'n word documentje (tje ja, want ik ben nog niet zo ver).

Maar vandaag was ik het zat, heb ik veel te dure boodschappen gedaan (voor het paasontbijt natuurlijk), cocktailglazen gekocht, rietjes en sterke drank gekocht. Voor mijn drankverzameling. Niet dat ik nu per se alcoholist wil worden, maar ik wil graag veel verschillende cocktails kunnen maken! Wahoe! En nu was ik daar al mee begonnen, met dank aan broerlief, maar heb niks meer gekocht sinds de verhuizing. Ik denk dat ik me nu al gelukkiger voel...

Jullie horen meer als de eerste cocktail weer geshaked is!

NIEUW!

Werd dat eeuwige roze toch zat. Daarbij hoeft een wereld van een drama queen echt niet per se roze te zijn (al zit ik natuurlijk al máánden op een roze wolk, puke). Dus bij deze: stipjes. Hartstikke leuk! :) En zoals je ziet, helemaal gepersonalized! (zie balk aan de linkerkant).
Ik vind het een verbetering. Ik voel me ook gelijk zo'n stuk beter. En dat helemaal in mn eentje gefixt! Goed hè! Oké, bijna in mn eentje dan.
Nu kan je natuurlijk veel vaker versje blogjes lezen. En dat kan je helemaal goed bijhouden door de rss feed aan te zetten. Oh man, ik ben toch zo nieuwe mediahip. Het is ongeleufelek.
Trouwens, vandaag nog uit het raam gekeken? Niet? Nou, de zon scheen, je knipperde met je ogen en het sneeuwde. Weer een knip en de zon scheen weer. Ik zeg het je: het klimaat is niet meer wat het geweest is. Wanneer gaat het nou eens echt warm worden! Ik wil in het Griftpark liggen! En ijsjes eten! Wat is deze toch?!

Nou, genoeg geblaat voor vandaag! Tschuß!!

Weekend weg Zeeland

Ik ben fan van leuke dingen doen. Weekendjes weg is een leuk ding. Dit keer met mijn bestuur van vroegâh. Zo leuk! In een huisje beetje rondkachelen en lekker keuvelen. Dat is dan al leuk en dan doen we daar ook leuke dingen:

- Kolonisten. Waar sommigen van ons heel gefrustreerd van raken. Van: "Ik kan niks. NIKS!" en "Wat is dit toch een stom spel!" tot "Ik voel mij geboycot".

- Strandwandeling maken. Lekker tussen de mossige paaltjes door lopen.
F: "Kan ik hier door? Ja, dat kan wel. Oh, vies! Toch niet. Stom! Nu ben ik vies".

- Wii-en. Ik maakte B. vet in met boksen, M. heeft een superswung. En iedereen had spierpijn de volgende dag.

- Broodjes worst eten bij de befaamde kippensoep van F.
In de winkel.
B: "Deze blikken".
H: "Dat is bijna één blik knakworst per persoon. Is dat niet veel?".
B: "Nee, joh".
Rest staart ernaar en zwijgt.

Terug in het huisje, aan tafel, met soep en al.
B: "Heee, das toch best veel worst in die pan!".
L: "Ja, iedereen mag er 8".
B: "Zoveel?!?!".
L: "Ja, 40 worstjes gedeeld door 5 is 8 worstjes per persoon".
H: "Ja, ik zei toch, das bijna een blik per persoon!".
L: "Ja, B., jij had ze toch geteld? Daar vertrouwen wij dan op".
B: "Ja shit hee, zoveel worst en dan doe ik ze nog doormidden snijden. Op dat droge brood. En een dubbele boterham nog wel!".

- Lachen. Vooral veel lachen. Over alles. Stomme grapjes en dingen. Dat maakt weekendjes als deze supergezellig!

Boekenweek!

Oké, op verzoek deze post. Ik ben de rotste niet.

Zoals jullie weten werk ik op dé boekenafdeling van een groot warenhuis. Dus het is voor mij van belang dat vandaag de boekenweek is gestart. Nou ja, verkooptechnisch gezien zeg maar. Anyways, dat warenhuis brengt ook elk jaar een speciale uitgave uit, een boek dus, in het kader van de maand maart, boekenmaand. Dit jaar is het geschreven door Abdelkader Benali. Best sexy man (ik zeg: slechte foto op zijn website. In het echie is veeeeel leuker). Ja, want ik heb hem gespot!! Hij kwam zijn boek signeren! Woehoe! Dus ik heb uiteraard ook een gesigneerde versie. Ja, want zo'n kans laat je niet aan je neus voorbij gaan. Net als een praatje met hem aanknopen. Wat ik eigenlijk wel heb gedaan. Maar gelukkig kwam hij zijn grote gele tas van die slechte boekhandel bij mij achter de kassa zetten en kon ik toch wel twee woorden met hem uitwisselen. Maar wat zag mijn blik nadat ik de tas had aangenomen? Die zat vol met boeken! Hallo! Befaamd schrijver en dan een beetje afgeschreven boekjes kopen! En een hele tas vol nog wel! Dat kán gewoon niet. Niet voor je signeersessie. Dus, Abdel, beetje jammer. Volgende keer beter je best doen om indruk op mij te maken. Misschien dat ik dan wel met je uit eten wil.

Bleh

Ik weet het: deze blog is niet meer wat het geweest is. Ik zit in een blogdip. Bleh. En dat terwijl bloggen je een goed gevoel geeft! Dus was ik weer druk geweest met geniale stukken te verzinnen. En dat is zeker niet mis als je bedenkt dat vriendlief, die nog niet zo heel lang blogt, het beter doet dan jij. Nou ja, vaker dan. Bleh.

MAAR!

Ik wil het niet meer! NEE!

Ik ga niet meer klagen! Het is bijna lente! Er zijn weer lammetjes en konijntjes die vrolijk dartelen in het rond. Woehoe!

Dus ik ga gewoon weer door! Door met leuke stukjes schrijven over mijn leven. Want er gebeurt genoeg. Jawohl!!

Nu alleen alles nog onthouden en opschrijven.

Een nieuwe kamer is leuk!

Want:

- Je mag een kamer opnieuw inrichten (véééél groter dan nu)
- Je mag nieuwe kleuren voor je kamer kiezen en daarmee de rest van accessoires opnieuw kiezen (het wordt hip bruin, hip blauw met traditioneel wit)
- Je mag allerlei nieuwe dingen aanschaffen voor je kamer (legaal shoppen)
- Hieronder vallen naast de garderobekast (mijn eerste garderobekast, hoe is het mogelijk) ook kookboeken, nieuwe pumps (zilver!) en een nieuw jurkje (LBD!!!)
- Studie is even niet het belangrijkste (wahoeeee!)
- Nieuwe omgeving, dus nieuwe spots te ontdekken (Ledig Erf is om de hoek, muhaha!)
- Heb eindelijk een eigen keuken!! Heb meteen eierdopjes gekocht!
- Ik kan straks uitgebreid een numero dos doen op mijn eigen toilet
- In de zomer kan ik eindelijk ergens buiten zitten (tuin) zonder eerst naar een park te gaan of ordinair op de stoep te zitten

Saaaaaa, wat een voordelen! Maar stiekem vind ik toch het shopgedeelte het leukste... :) Oh ja, en ik woon er nog niet... :( Klein detail :D

Waarom Laura nooit afstudeerde

Hij zou mijn leermeester worden. Ik zou de beste personal assistent worden die hij ooit heeft gehad. Hij zou zorgen dat ik een geweldig netwerk ging opbouwen. Ik zou een kijkje hebben genomen in een wereld die voor zeer weinig mensen was weggelegd. Maar ja, het gaat niet meer gebeuren. Fons heeft mij in de steek gelaten. Hij is opgestapt. Zomaar. Vanwege tegenvallende kijkcijfers ofzoiets. Kijkcijfers, schmijkcijfers. Whatever.

Dus lieve lezers, dit is het einde. Het einde van mijn televisiecarrière. Ik zal nu noodgedwongen moeten stoppen met mijn studie, een huis op een Vinexlocatie moeten kopen, een hond, kat en konijn uit een asiel adopteren en kinderen gaan baren.

Er zit niets anders op.

Au!

Een hele maand niet geschreven! Oef! Dat is voor mij zelfs een tijd. Erg slecht. Had zelfs allerlei leuke dingen bedacht, maar het kwam er op neer dat ik geen zin had. Beetje jammer van mezelf. Uiteraard kon het niet langer zo (ik wil die twee lezers (hopelijk) die ik heb, niet laten afhaken). Dus vandaar een teken van leven.

Even kort wat dingen:

Sinterklaas, kerst e.d. waren top! Hoewel ik Eerste Kerstdag ziek was (ik werd volgestopt met vitamine C en echinaforce door schoonmoederlief), ging het Tweede Kerstdag wel weer. Moest Derde Kerstdag werken en was ondanks mijn superstrakke Laura-moet-de-hele-dag-werken-en-daarna-gelijk-door-op-wintersport-planning (naar huis, omkleden, tas mee die daar klaar staat, naar het station) mijn paspoort vergeten. Tja, beetje jammer. Dus weer terug richting Utrecht (toen ik erachter kwam in 's-Hertogenbosch...). Het was helaas een minder goede voorbode op de wintersport (mijn tante die de eerste dag valt en haar kruisbanden scheurt, ongeveer iedereen werd ziek tijdens de vakantie, oomlief die tegen een Bulgaar aanrijdt), desondanks: lekker geboard!

En... Ik ga verhuizen! We worden nu toch echt het huis uitgekicked (yep, tis geen vrije wil ofzo). Nu ga ik van het ene vogeltje verhuizen naar een ander vogeltje... Het wordt top!!

Misschien binnenkort nog iets over insecten, maar ik beloof niks, want het beloven weer hectische weken te worden!!! Laterzzzz!!!