Zomervakantie

Vroeger keek je echt uit naar de zomervakantie. Heerlijk zes weken niks doen. Je weet wel, toen je nog op de basisschool zat. Na de zomer mocht je dan weer naar een nieuwe klas. Spannend. Toen de middelbare school. Werd het ook belangrijk wat voor agenda je had, rugzak en andere schoolspullen. Maar ook daar aan het eind van het schooljaar: zomervakantie en verder niets.
Nu, op de universiteit, heb je eigenlijk geen zomervakantie. Althans, de eerste jaren wel, toen ik nog college had, maar voor het allereerst voelt het niet als een zomervakantie. Ik ben namelijk al een tijd (ik kan het helaas niet uitdrukken in dagen, weken of maanden) bezig met mijn scriptie. Mijn weken zien er hetzelfde uit als in maart. Zeg maar. Niks niets doen. Gewoon werken, literatuur lezen (of een poging doen tot) en weer werken.

Aangezien het weer vooralsnog niet helpt voor het zomergevoel, kijk ik echt ontzettend uit naar de vakantie. Ik ben er echt aan toe. Of het verdiend is, weet ik niet (oké, misschien niet echt), voor mijn gevoel is het echt al jaren geleden dat ik langer dan een week op vakantie ben. Maar echt! De laatste keer was in 2005 en dat was niet echt vakantie, maar familiebezoek. Mét mijn ouders. Das toch wel andere koek.

Maar nu ga ik dan echt. Naar Italië. Met de auto. Kamperen.

...

KAMPEREN?!?!? Laura kamperen?????

Eh... Ja. De liefde doet gekke dingen met je. Je weet toch, je wordt er blind van enzo. Dus mijn lief heeft me zo ver gekregen dat we gaan kamperen. Maar ik ben niet bang hoor! Mijn lief is namelijk een kampeerexpert. Een échte. Op bivak gaan en dan drie dagen niet douchen (jech). Hij doet ook dingen beklimmen. Bergen, gletsjers, niks is hem te gek. Maar goed. Met hem durf ik wel. Dat snap je wel natuurlijk.

Nu duurt het nog even voor we gaan. Nog zo'n 3,5 week. Maar dat komt goed. Er moet nog veel gebeuren. Kampeerstoelen kopen, potten jam, dozen hagelslag en aardappelen inpakken. Genoeg te soggen dus!! :D