Koken

Ik vind koken leuk. Vind het geweldig om eens iets nieuws te proberen. Nu moet het niet te veel moeite zijn. Ik ben voor het motto: minimale acties, geweldig resultaat. Ik ben erachter dat je voor sommige gerechten echt wel betere producten moet gebruiken. Goede olijfolie. Vers is bijvoorbeeld altijd goed. Nooit lightvarianten gebruiken. Geen zout voor suiker aan zien.
Nou ja, ik kan het wel een beetje, dat koken. Nu ga ik morgen uitgebreid koken. Leuk! Maar gerechten kiezen is ook moeilijk! En dan alle ingredienten verzamelen! Is toch altijd wel een klus. Je wilt de beste en de lekkerste producten. Maar het mag ook niet te duur zijn. Keuzes, keuzes. Maar ik kan je verzekeren: het wordt een geweldig diner! :D

Dingen die ik besloten heb

Sinterklaas is toch wel leuk. Sinds ik oud genoeg was om surprises te maken, vond ik het maar niks. Zelf je best doen om een mooie surprise te maken voor die ander en dan krijg je een doos met een paar snippers papier terug als surprise en plastic oorbellen (gele treintjes) als cadeau. Of je bakt een overheerlijke cake in vorm van een gitaar en er wordt niet eens overwogen om het te eten. Nee, Sinterklaas vond ik niet altijd even leuk. Maar sinds een paar jaar vier ik het met vrienden en het is een verademing. Het is echt feest: lachen, gieren, brullen. Iedereen is zenuwachtig aan het dobbelen, er wordt gescholden naar elkaar, er wordt gekat. Echt, het is een feest. Maar zo gezellig! Wat een pech dat ik die dag ervoor mijn buikspieren goed getraind had. Ik kon echt niet meer lachen op het eind. Overigens is het ook leuk om op Sinterklaasavond spelletjes te spelen (Buzz op de Playstation en de Grote Dalmutti (niemand die het kent, maar het is best leuk) en het is ook leuk om surprises te doen met de juiste familie. Ik ben blij met mijn poffertjespan en boek!

Ik wil kinderen. Ja, ik wist het eerst nog niet zeker. Maar nu wel. Ik wil alleen niet zwanger worden en zijn. En het moet wel een leuk kind zijn. Anders wil ik gebruik maken van mijn garantie.

Ik wil op en top fit zijn voor wintersport. Want jaaaa, dat is binnenkort weer! :D

Leuke, maar niet te dure kerstcadeautjes kopen. Omdat kerst zo leuk is.

Geen goede voornemens te maken voor het jaar 2008. Goede voornemens zijn zóóóóó 2007.

Dat ik nu ga afwassen, want dan ben ik er maar van af. Joepiejeeee!

Jech en jeeee

- Het is herfst. Ik haat de herfst. Nou ja, alleen als ik naar buiten moet. En ik moet de laatste tijd nogal vaak. Ik werk, heb koffiedates, enne, ja, moet boodschappen doen. Vrij druk dus enzo. Kan het niet gewoon stoppen met waaien en regenen? Dan is het gewoon minder koud. Ik ben voor!

- Scriptie. Nou ja, ik moet nog beginnen. Maar ja, alle begin is moeilijk. En misschien is beginnen met een scriptie nog wel het moeilijkst. Ik moet toch wel opschieten, want anders heb ik nog meer uitloop en ik wil niet meer. Niet dat ik wil werken ofzo, maar ja, zo'n scriptie voortslepen, nope.

- Mijn blog is niet up-to-date. Ik ga geen smoesjes verzinnen, maar ik heb wel een paar redenen.
1. Ik maak niet zoveel mee. Het is niet boeiend om telkens weer te lezen dat ik zo blij ben met vriendlief. Jech. Zo'n kleffe blog. Brrrr.
2. Ik heb soms gewoon geen zin om iets te schrijven.
3. Soms ben ik niet grappig genoeg. Ik wil altijd wel iets leuks schrijven, iets wat mij typeert. Lukt me niet altijd. Niet dat ik een writersblock heb, maar misschien hangt het samen met de zin om iets te schrijven.
4. Ik wil niet in herhaling vallen. Mijn blog bestaat nu zo'n tweeënhalf jaar. Iets langer. Soms denk ik: jaaaa, dat is leuk! Oh nee, daar heb ik het al over gehad. Niet dat jullie, lieve lezers, dat onthouden (maar toch: onderschat nooit je lezers), maar het is meer voor mezelf. Verantwoord hè?

Oké, dat waren de stomme dingen. Nu de leuke!

- Antwerpen! Jaaaaa! Nu ben ik daar wel vaker geweest, maar is het extra, extra leuk, want het is mijn verjaardagscadeau! Ja, je leest het goed. Verjaardagscadeau. Jep, dat was een half jaar geleden, ja. Maar goed, het is van mijn lieve schatje (zie je, het klefalarm gaat af!!). Dus ja, dat vergeef je hem. Want dat doe je in de liefde, in je relatie. Anders werkt het niet. Tip van de dag! ;)

- Schoenen. Ik word er zo blij van! Heb weer geweldige pumps gekocht! Leuk joh, bruin stofje met ruitje en met strikje op de neus. Matching met de nieuwe schoenen van vriendlief (oeoeoeoeoe!!! (alarm)). En nog zwarte flatjes. Voor werk, dus te verantwoorden. Knelt wel mijn grote teen af (waardoor ik nu een beetje zeg maar een slapende grote teen heb), maar wel shiny.

- Eten. Need I say more?

Ja, dat was het wel. Meer heb ik niet te melden voor vandaag.

In beeld...

Nu voor een keer wat minder woorden, maar wat plaatjes van gebeurtenissen van de afgelopen weken. Je weet toch, een foto zegt meer dan duizend woorden.

















Ben weer eens met mijn lieve bestuursleden gaan eten. Helaas zonder Ferry, maar wel met Bart en baard. Weer eens wat anders. Je snapt dat dit een foto uit de oude doos is (Ferry staat er op en Bart heeft hier geen baard).


















Ik ben naar de dierentuin geweest, dat ze ook nog wel eens diergaarde noemen. Leuk joh, Blijdorp. Moet je ook eens heen. Al was het alleen om deze schattige prairiehondjes te bekijken.

















Jago is weer terug uit Australië! Jeeee! Hartstikke belangrijk natuurlijk! Ik kan weer met een gerust hart schoenen kopen :)





















Met mijn lief ben ik naar het Gala van de Nederlandse Film aka Het Filmgala aka Het Filmbal geweest. Het was geweldig!

















Hier ben ik samen met de Gouden Kalf. Het was een mooie avond!

















Aaaah, wat kan hij toch moeilijk en geërgerd kijken! Lachen man! Ja, weet je ook eens hoe irritant het is als er een foto van je gemaakt wordt als je er geen zin in hebt. Puh.
Overigens was dit in Groningen, waar we afgelopen weekend waren om ons wij te vieren. Met champagne en alles. Zum kotsen zo klef. Wel leuk natuurlijk ;)





















En ja, ik ben de rotste niet. Dus ook maar een rare foto van mij. Bij Subway. Waarbij mijn 15 cm broodje een paar centimeter langer was dan die van vriendlief. Strange. Nou, laterzz!!!

DDD!

De DDD (Drie Dwaze Dagen, dus niet Dolle Dwaze Dagen) is eigenlijk best leuk! Ja, ik stond er hoor, om 8.00 voor de Bijenkorf en niet langer en daarna erin. Tussen alle duwende huisvrouwen. Want hoe netjes iedereen ook lijkt, als ze eenmaal voor de bakken staan, is het echt niet meer zo netjes allemaal. Overal voelde ik priemende borsten en harde ellebogen: de make-up setjes moesten en zouden ze hebben. Ik ook overigens. Maar niet van elk drie. Jawel, die waren er hoor! "Ja, gelijk voor mijn vriendinnen meegenomen". Natuurlijk, alsof je het zelf gelooft... Maar goed, je komt niet voor de aanbiedingen, maar voor de gratis cadeaus! Daar doe je het voor, net als het douwen enzo. Als je je kassabon laat zien, krijg je een cadeau. En ik had... de CD van onze volksheld Frans! Leuk cadeau voor paps dus. Nou goed, na een half uur had ik het weer gezien. Maar ik heb er één hoor, zo'n fel geeltasje! Net als de rest van heel Nederland... ;) En morgen weer natuurlijk! :D

Weekend-evaluatie

Oké, ik wil het eigenlijk niet weer hebben over hoe leuk ik mijn weekend heb gevonden (je kan er geloof ik best veel van vinden in het archief), maar toch is het zo. Het was leuk!! :D
Eerst gewerkt. Ja, dat was leuk. Nou goed, het was mijn eerste lange dag, maar het ging me goed af! Me = proud! :D Daarna als een gek naar de trein om thuis bij mijn ouders nog iets mee te pikken van mijn vaders verjaardag. Ook supergezellig! Zondag nog even bij vriendinnetje M. thee gedronken en daarna bijgekletst bij vriendinnetje J. en toen weer naar Utrecht. Om met mijn lief de zondag verder leuk in te vullen! Weer eens heerlijk bij El Mundo gegeten (wat een lekker rode boter hebben ze daar toch!). Het was leuk!! ;)
En nu... Heb ik het gevoel alsof ik al verder in mijn werkweek ben, maar niets is minder waar. Gelukkig maar, want er moet nog een essay geschreven worden enzo. Nog even een bestuursetentje, wellicht een borrel, nog een film, werken tijdens de DDD (ik laat het maar allemaal over me heen komen) en hopelijk naar het Filmgala!!! :D Genoeg leuke dingen deze week! Laterzz!

Piercing-partner

Iedereen zou er één moeten hebben: een piercing-partner. Dat is iemand met wie je kunt praten, lachen, huilen en... piercen. Sinds maart 2007 heb ik een piercing-partner. Althans, we doen alles wat piercing-partners doen, behalve piercen. Want hij durft niet zo goed. Ik wel. Maar wel met hem. Hij is immers mijn piercing-partner.
Als klein, lelijk veertienjarig pubertje had ik altijd al een piercing gewild. In mijn tong. Toen Catharine nog op tv was en er een keer een aflevering gewijd was aan dé piercing, riep ik tegen mijn moeder dat ik er ook één wilde in mijn tong. "Ach, moet je zelf weten. Het is jouw tong". Hmm. Dacht ik een keer rebels te zijn, verpest moederlief het. Dus dat werd uiteraard van de baan geveegd. Niks spannender dan iets doen wat niet mag.
Toen ik eindelijk de leeftijd had bereikt en je wettelijk andere lichaamsdelen behalve je oorlellen mag doorboren met chirurgisch staal zonder toestemming van volwassenen (lees: ouders), dacht ik: nou ja, kan altijd nog. En zo is het altijd in mijn gedachten gebleven. Zij het, ver, ver weg.
Totdat ik hoorde dat een vriend van mij, mijn huidige piercing-partner, wellicht een piercing wilde, toen is het piercing verhaal weer gaan leven. Maar het komt er niet van. Ik had namelijk gezegd: "ik ga met je mee en zet er ook één!". Maar hij belt maar niet. Zelfs niet als ik een geweldige aanbieding zie van slechts € 32,50!
Dus tot zover mijn piercing-partner. Misschien dat we ooit in de toekomst het puntje op de i (oftwel: de piercing door de neus/wenkbrauw/lip/tong) zetten op onze piercing-vriendschap door werkelijk een piercing te nemen en ons te onderscheiden in deze maatschappij.

Shopdilemma's

"Voor deze winter wil ik alleen een nieuwe winterjas, want die ander had ik al twee winters gedragen. En een shawl. Handschoenen hoeft niet. Nee, geen nieuwe laarzen. Die ik vorig jaar had gekocht, vind ik nog superleuk. Dus nee, alleen sneakers. Ja, bruine. Die Nikes die ik had zijn zilver, toch minder winterachtig. Natuurlijk boeit dat wel. Oh, en een tas. Zo'n handige schoudertas. Een handtas glijdt zo van je schouder".

Score:

1 winterjas, donkerbruin
1 shawl
1 muts
1 paar handschoenen (uiteraard zijn shawl, muts en handschoenen passen ze bij elkaar, je weet toch, een setje)
1 paar sneakers, donkerbruin metallic
1 paar laarzen, donkerbruin met veters aan de achterkant
1 sexy lingeriesetje

Oké. Het komt niet helemaal overeen met wat ik gezegd heb. Maar waarom zijn schoenen dan ook zo leuk? Heb zelfs nog een paar geweldige groene pumps gezien. Maar misschien moet ik voor de zwarte gaan. Of niet. Overigens heb ik niet alles in één keer gekocht. Maar in drie keer. Best netjes zeg ik. Goed, alleen de tas nog. Die valt natuurlijk niet ineens af, omdat ik toch wel laarzen heb gekocht. Komt goed. Trouwens, ik heb hard gewerkt. Ik verdien het. Ach, en per stuk waren de stukken niet zo duur. Ja, bij elkaar opgeteld. Maar ja, het maakt niet uit wat je bij elkaar op telt, het is dan altijd veel en dus duur. En ik heb een nieuwe baan! Bij de Bijenkorf. Heel leuk. Denk ik. Nou goed, wat ik nog wil zeggen: Ik ben tenminste winterproof!! Ben jij dat ook???

Opmerkelijk

- En dan loop je langs de lingerie afdeling van de Hennes en bedenk je je plots: 'ik heb geen lingerie gekocht op vakantie!!!'. Ja, daar gaat je maffe tic...

- Onze koelkast lekt. Geen idee waar het aan ligt. Als het maar niet aan de rubbers ligt. Hadden we toch maar naar Rob Geus en zijn obsessie met koelkastrubbers moeten luisteren...

- Het straatfeest was echt precies zoals ik dacht dat het zou zijn na alle verhalen van huisgenootlief die vorig jaar is geweest. Wat een gezelligheid! Een stel veertigers die een glaasje teveel op hadden en los gingen op de muziek en duidelijk geen gevoel voor ritme hebben. Om vervolgens met z'n allen op het springkussen te gaan springen wat van ellende in elkaar zakte. Duh. Humor alom!

- Op een borrel word ik voorgesteld door een bestuurlid aan een eerstejaars. "Oh ja, maar jou ken ik wel. Ik heb die videoclip gezien van de intro van vorig jaar!". Echt, als ik later groot en wereldberoemd ben, zullen deze beelden hoogstwaarschijnlijk boven water komen. Brand een kaarsje voor mij. Alsjeblieft.

- De Drijf In was leuk! Vet grappige film, Hannahannah. Maar! Als je gaat volgend jaar, neem een kussentje of klapstoeltje mee, want je krijgt gegarandeerd een houten reet van op de grond zitten twee uur lang. Maar romantisch is het wel, zo aan het water met je lief...

- De wasbakpiemelaar is alive! Althans... Er brandt weer licht! Laterzzz!

Wij gaan weer naar school!

Jaja, daar zijn we weer hoor! Zo'n zomervakantie is toch niet goed voor je blog. Nou ja, eigenlijk het hebben van een fulltimebaan. Je hebt nergens meer zin in als je thuis komt! Ja, om te eten, in bed te liggen en te relaxen! Lekker spannend. Dus ja, heb niet zoveel leuks meegemaakt.

Behalve Madrid natuurlijk! Dat was leuk! Heel veel gezien, veel gewandeld, lekker gegeten en... niks gekocht! Het is ongelooflijk maar waar! Deze shopaholic heeft alleen een theelepeltje voor tante en een sleutelhanger voor moeders gekocht. Voor de rest alleen eten en drinken.

Maar goed, Madrid was dus geweldig! Wat ook wel een beetje door mijn gezelschap kwam. Beetje maar.

Voor de rest staat op het programma deze week: vandaag Straatfeest! Joehoe! Feest in onze straat! Er wordt al druk gevolleybald, gesprongen op een luchtkussen en gegild, maar huisgenootlief en ik laten pas vanaaf ons snoetje zien. Want dan komt het bandje en is er drank en laat dat nou net de goede ingredienten zijn voor ons! Dat belooft wat...
Morgen even kijken op het Uitfeest. Er schijn superleuke dingen georganiseerd te worden, dus daar moeten we ook iets mee doen.

Daarna: scriptie, werken bij dansschool, scriptie, vriendinnetje dat langskomt, scriptie, tandarts en college. Oftewel: het studerende leven gaat weer beginnen. Zucht. Laten we hopen op een geweldig jaar. Met op het eind die felbegeerde bul. Het moet!

Jaaaa! Vacaciones!

Eindelijk mag Laura ook op vakantie! Iedereen is al geweest en nu mag ik op de valreep voor het nieuwe studiejaar ook nog even weg. Met mijn lief. Beter kan niet! Ja, oké, misschien een langere vakantie, maar goed, je moet roeien met de riemen die je hebt. Dus geen geklaag :)
Je gelooft het niet, maar deze chica gaat gewoon met een backpack op reis. OMG! I know! Maar stiekem is het wel heel handig. Want een rugzak sleept makkelijker mee en omdat je m dus draagt wil je niet teveel meenemen. Extra efficient! :D
Dus de sudoku's zijn ingepakt (extra gekopieerd van mijn collega!), de Cosmo en de Glamour willen dolgraag belezen worden net als mijn chicklit voor deze vakantie "Als je haar maar goed zit" en mijn zomerse kleding ligt knisperend fris onder in mijn tas. De reisgids is er ook klaar voor en mijn telefoon zit vol zomerhits. I'm ready to go!
Oh. Alleen die paper. Die is nog niet ready om verzonden te worden. Ik moet nog als een speer wat aanpassingen doen. Beetje jammer toch.
Maar dat mag de pret niet drukken. Want naar Madrid gaan we toch wel. Gnagna. Adios amigos!

PS. Echt even terzijde, maar wat ik toch nog kwijt wilde. Zouden mensen die fietsend muziek luisteren en keihard meezingen en dus zichzelf niet horen dat weten? En zeg maar ook weten dat het ontzettend vals is, maar wel erg grappig? Ik denk eigenlijk niet dat die meneer het door had die daar over de Van Humboldstraat fietste. Nou, toedels! :)

Ergernis

Wie kent ze niet: de kinderwagens, buggy's, bug-a-boo's in de stad. Vooral als het al druk is in de stad, lijken ze overal op te doemen. Vaak denken mensen die zo'n ding besturen dat ze het alleenrecht hebben op straat. Er wordt vaak genoeg tegen je hielen gereden of je wordt geschampt door de zijkant van een buggy aan arm of been. Zonder een verontschuldiging of iets.
Ik heb vandaag iets nieuws gesignaleerd op het gebied van het voortduwen van zo'n wagentje. Het is namelijk hip om het apparaat met één hand te besturen. Dat het onbestuurbaar wordt boeit niet. En al helemaal niet dat ze daardoor nog meer straat in beslag nemen, omdat er in plaats van achter een buggy nu ernaast gelopen wordt. Voor het beste 'stuurresultaat'. Het mooie is zelfs dat je boos aangekeken wordt, omdat je ook toevallig op het krappe stoepje de wagen plus ouder in kwestie tegemoet loopt. Dat is toch asociaal?
Nu kan ik mij voorstellen dat het heel irritant is om met zo'n ding rond te lopen; ik zou het zelf ook niet zo relaxt vinden (zeker niet als het druk is, ik zou echt nooit meer naar buiten gaan met mijn kind als het nog niet kan lopen), maar als je met één hand zo'n ding bestuurt, lijkt me niet dat je echt rekening houdt met de rest van de mensen die op straat lopen. Want waarom besturen ze het met één hand? Omdat het kind, dat dus blijkbaar wel kan lopen, een handje wilt vasthouden. En inderdaad, dan zijn ze nog breder. Wel drie meter breed in plaats van een meter.
Maar goed, het is allemaal niet erg. Maar rijdt alsjeblieft niet tegen me aan. En als je het dan toch wel doet: zeg eens sorry.
Amen! ;)

Computers vs. mannen

En dan ben je druk bezig op het CIM. Wel eens op het CIM of sowieso de universiteit geweest in de zomer? Compleet uitgestorven. De gehele kantine leeg, computers in overvloed en zelfs de wc's ruiken fris. Ongelooflijk. Het is een walhalla voor de nerds onder ons.

Ik was teksten aan het zoeken op Picarta, omdat mijn laptop weigert via Myuu (geweldige portal overigens) op Picarta in te loggen. Na een plaspauze bleek dat het opzoeksysteem niet helemaal optimaal werkt (ehm, wanneer wel?). Toen ik terug wilde naar de titellijst, gaf Picarta de volgende mededeling: " Ik ben uw resultaten vergeten". Hoezo vergeten? Kunnen computers dan helemaal niks? Het is net als met mannen. Die luisteren wel (oh nee, die horen je aan), maar slaan niks in hun geheugen op. Echt net computers hoor! Die kunnen ook alleen commando's opvolgen in een bepaalde volgorde en denken niet zelf na en leren niks van bepaalde gebeurtenissen. Al geven ze wel aan dat ze soms niet goed afgesloten zijn als er een foute handeling gedaan is. Soms ook niet, als ze vast lopen, dan doe je ze aan en uit en dan doet ie weer alsof er niks gebeurd is. Wat vaak ook bij mannen zo is, de keer dat je ze daarna ziet. Ruzie? Dat was toen en niet nu. Vastgelopen? Ik sta nu toch aan!

Maar uiteraard kan ik niet zonder mijn laptop. Elke ochtend doe ik hem braaf aan en check ik mijn mail. Als ie vastloopt, zet ik hem uit met de weet dat ie zo meteen weer aan gaat zonder problemen. Gelukkig weet ik wel hoe laptops werken :) Jammer alleen dat een laptop lang niet zo lekker knuffelt! ;)

Waar zijn ze gebleven?

Die handige dingetjes waarmee je je saldo kon aflezen van je chippas. Die van mij is al jaren geleden kapot gegaan en anno 2007 zie ik werkelijk niemand er meer mee lopen. Wat een gemis! Nu weet ik nooit hoeveel er precies op mn chip staat en moet ik telkens naar zo'n stom chipknip-apparaat-unit om te kijken hoeveel er nog op staat. Of bij een kassa. Maar das dan weer zo lastig. Hoe vaak ik al niet gehad heb dat ik niet genoeg saldo op dat ding had staan! En dan er bij het stomme chipknip-apparaat-unit vervolgens achterkomen dat je maar 2 cent tekort kwam... Laat de portable-chipknip-aflees-units-in-sleutelhangervorm maar terugkomen!! :D

Auto's en uien

Oké, ik weet dat ik afvallig ben geweest met mijn blog, maar ik maak eigenlijk niet zoveel mee. In de containerwereld is het druk. Daar zijn er schijnbaar klanten die niet begrijpen dat auto's en uien niet in een reefer (= koelbox, formaat container) verscheept kunnen worden. Ik bedoel: duh!!!
Verder heb ik een weekend bij mijn tante in Duitsland gespendeerd, ben ik in Maastricht geweest, zijn er familiehappeningen geweest, heb ik de bizar grappige film Death Proof gezien (ik weet het, die stond niet op het menu), heb ik in het park gelegen, zowel in de schaduw als in de zon, heb ik in de trein foto's gemaakt en ben ik door de regen gaan rennen op mijn slippers.
Maar nu mag ik morgen één hele dag, doordeweeks jawel, even niet de container in. Wel moet ik weer even de boeken in. Nou ja, dat niet, maar wel dus wel weer achter de computer. Ook leuk. Jammer dat ik er geen geld voor krijg...

Bios to-see-list

- Harry Potter and the Order of the Phoenix - x
- Ocean's Thirteen -x
- Ensemble, c'est tout
- Transformers

Op deze volgorde. Wie wilt mee met mij?

Laura de forens

Zo'n 38,75 urige werkweek brengt ook de nodige saaiheid met zich mee. Hoewel... Het reizen was vrij spannend deze week. Zo heb ik twee keer met mijn treintje achter een goederenwagen gereden (dan gaat ie dus NIET hard), mochten we een keer niet harder rijden vanwege veiligheidsredenen en dacht ik dat de trein een keer in de fik stond (de trein moest zo hard remmen dat ik dus de remmen rook).
Maar ikzelf zorg ook voor mijn eigen stommiteiten. Zo ging maandag alles goed, maar vergat ik dinsdag mijn kaartje te stempelen. En daar kwam ik achter toen ik al op plaats van bestemming was, gelukkig werd er niet gecontroleerd! Beetje dom dus. De volgende dag lette ik er extra op dat ik niet vergat te stempelen. En hoezee, dat ging goed! Ik stapte alleen de verkeerde trein in...
Ik zeg: met de trein reizen is niet saai!! ;)

Je zal het maar hebben...

- een huilhoofd. Zat ik laatst in de metro zag ik een onwaarschijnlijk vreselijk kind met een huilhoofd. Je weet wel, dat het lijkt alsof je constant chago bent en net gehuild hebt. Zelfs als je lacht. Dat lijkt me echt schijt. Alsof je nooit blij bent. Al zou ik dat ook niet zijn als ik een huilhoofd had en en wigger als vriendje.

- dikke billen als man. Het kan gewoon niet. Bij vrouwen is het nog geoorloofd (zij het tot zekere hoogte (of grootte), maar meestal echt geen probleem). Maar mannen met dikke billen... Het zijn stiekem toch net vrouwen. Het klopt niet. Zie je op straat een ontzettend lekkere vent lopen (van de voorkant uiteraard) en dan kijk je als gezonde vrouw misschien nog eens om (ik moet zeggen: dat gebeurt echt zelden) en dan zie je een dikke reet! Neeeeeee! Mannen met dikke billen mogen niet. En dan heb ik het niet over een douwreet :)

- een bloempotkapsel. Hallo zeg, hoe jaren, wat is het '80, '90 is dat echt? Nee, je kan er echt niet meer bijlopen alsof je moeder nog altijd je haren knipt met zo'n plantenaccessoire op je kop. Modelloos is nog beter.

- een lelijk huilhoofd. Need I say more?

- Andries Knevel als lover. Jech.

- Michiel Huisman als lover. Wow, die Tara mag zich gelukkig prijzen. Kindjes maken met Michiel, dan weet je zeker dat ze mooi worden.

- een stem zoals Frank Boeijen heeft. Nou ja, je zal maar praten zoals hij dat doet. Onverstaanbaar. Daarbij was zijn optreden ook nog eens dodelijk saai. Maar ja, best leuk om te zien. Overigens was het sowieso heel leuk in Nijmegen gisteren. Wat wil je ook met lekker weer en een leuke vent bij je.

- geen inspiratie voor je blog. Ik niet gelukkig. Maar druk heb ik het wel!!! En daarom was het niet zo spannend de afgelopen weken op mijn webpagina. Ik ga mijn best doen. Maar ik moet zeggen: van een 38,75-urige werkweek raak je niet echt geinspireerd. Zelfs de treinreizen zijn dodelijk saai afgezien van die ene reis met dat leuke meisje van 4 dat met haar vader in de trein zat en een foto van mij ging maken, omdat ik zo leuk was (duh). Maar wellicht binnenkort echt spannende treinverhalen :) En hopelijk frequenter :)

Deadlines

Dat Laura en deadlines geen goede combi is, wisten we natuurlijk allang. Maar dat het van kwaad tot erger gaat... Oké, wisten we misschien ook al. Maar hoe lossen we het op? Zelfs een cursus helpt niet. Nou ja, oké, misschien komt het ook omdat ik die cursus niet gedaan heb, heb immers alleen een workshop gevolgd. Mezelf dingen ontzeggen werkt niet (ook niet volgens de workshop). Maar ja, wat werkt wel waardoor ik toch wel aan de slag ga? Mij boos maken werkt niet, mij bang maken ook niet, want ik weet: het komt toch wel goed (ja, ik weet het, ik ben een dromer, klopt ook helemaal volgens de test van de workshop). En dat is helemaal het probleem. Ik weet wel dat het goed komt. Ooit. Niet dit jaar. Want ik ga deze zomer werken in plaats van stage lopen. Uitloop had ik al, maar het wordt groter.
Dat er dan zaken gebeuren die ook niet bevordelijk zijn voor je studie, tja, die mag je dan niet de schuld geven. Want je had al veel meer kunnen doen, je hebt daarvoor al teveel gesogd (terugkijken naar wat je hàd kunnen doen, mag ook niet volgens de workshop).
Wat nou als je jezelf al compleet geanalyseerd hebt, geconstateerd hebt wat niet helpt en wat je niet moet doen, maar het dan nog steeds niet doet? Ik weet het niet meer. Hoe motiveer ik mezelf? Het gewoon maar doen? Maar het is niet leuk. Studeren is niet leuk. Wat er bij komt kijken bij studeren, dát is leuk! Zucht...
Ik wil het wel, ik wil dat papiertje. Maar waarom gaat het dan zo moeizaam?

Ik ga maar weer aan de slag. Dit was natuurlijk weer kostbare tijd die ik had kunnen gebruiken voor mijn paper. En gezien het aantal woorden wat ik nu geschreven heb en wat ik nog moet schrijven... Doe maar vermenigvuldigen met... 10. Dan heb ik er genoeg. Wish me luck!

Say what?

Sta je even bij te kletsen met iemand, zie je vanuit je ooghoek een zekere dhr. K. V. voorzichtig aan komen schuifelen.
"Oh, Lau, ben jij het! Ik herkende je niet van achter! Is je kont dunner geworden ofzo?"
(Ehm, kont? Dunner? Ik heb geen kont!!)
"Nou, dat is toch belachelijk dat ik je niet herken van achter??"
(Wierp een blik in de spiegel, kijkend naar mijn bevallige kontje, denkend: hmm, had ik eerst wel een kont dan!?!?)

Nee, ik geloof niet dat mijn kontgrootte gefluctueerd is de afgelopen tijd ;) Dhr. K. V., het ligt aan u! :)

Bringin' sexy back...

Jaaaa! Eindelijk! Na al die maanden wachten. De kaartjes zijn al bijna vergaan, compleet vergeeld en stoffig, maar het gaat er echt van komen: Justin Timberlake!!! Joehoe! En het wordt een toppertje hoor! Ik voel het! De vorige show was ook supervet, dus je snapt, deze wordt dat uiteraard ook! Dat kan niet anders :) Dus vandaag schalt alleen Justin uit mijn speakers... :D Ter voorbereiding natuurlijk... ;)

Meer, meer, meer!!

Wat een heerlijk, ontspannen weekend was het! Terwijl ik stiekem veel meer had moeten doen (oké, ik heb wel teksten gelezen en reclames voor mijn paper genoteerd, wow!), maar het was eigenlijk vooral totale ontspanning. Taartje bakken, wandelen in het park, heel veel konijnen aaien, cocktails drinken, veel films kijken... De "stilte" voor de storm denk ik! Maar ja, wat wil je als je in heerlijk gezelschap verkeert! Ik zeg: meer van dit soort weekenden! Meer, meer, meer!! :D

X, mr. Pimp my Ride!

Soms loont het om mee te doen met prijsvragen. Je moet ze daarna meteen vergeten. Dan is het niet erg als je niet wint (je bent het immers vergeten) en als je wel wint, is het een geweldige verrassing! Zo werd ik afgelopen vrijdag gebeld door MTV (ik dacht nog: jeeee, een stageplaats! Oh nee, heb ze geen sollicitatiebrief gestuurd) met de mededeling dat ik de prijsvraag van Xzibit gewonnen heb! Jeee! Wat vet! Niet dat ik nu zo ontzettend goed thuis ben met zijn muziek, maar ik vind die vent geweldig! Wel eens Pimp my ride gezien? Met zijn stomme grapjes die ik echt heel grappig vind! Hilarisch! Ik ben benieuwd hoe hij in real life rapt. Dus dat gaan we zien vanaaf in Paradiso. X, here we come! :D

Woei!!

Weg met het deprimerende, stomme, saaie gezeik! Zo verdrietig dat ik gister was om mijn mislukte cake, zo blij ben ik nu! Met mijn leven! Ja, ik ben blij met mijn leven! :D Heel blij! :D En dan nu de argumenten:

- Ik heb geshopt. Altijd goed natuurlijk. Maar al helemaal als je slaagt! Jaaaaa! En we gingen naar huis met maar liefst drie vrolijke shirtjes en een minder vrolijk, maar daarom niet minder leuk, zwart vest. En capuchons roelen!
- Ik wil nog niet stoppen met student zijn. Het is heerlijk om je dag in te delen zoals jij dat wilt. Met leuke dingen en minder leuke dingen. Soms met niks. Maar omdat niks doen ook deprimerend kan worden, ben ik (hard) bezig met een vak dat ik eigenlijk in blok 2 had moeten doen. En oh ja, ben ik ook op zoek naar een stage. Ja, we zijn weer bezig! :)
- De hooikoortsperikelen zijn verminderd vanwege het geweldige weer! Het regent zo nu en dan een beetje dus alle pollen regenen naar de grond en er schijnt weinig tot geen zon: perfect hooikoortsweer! Althans, als je allergisch bent voor gras.
- Ik heb vanavond weer mijn dansavond. Bij het idee al, word ik zeer blij.
- Mensen zijn leuk! Nou ja, sommige dan. En als die leukerds dan heel lief voor je zijn en jij voor hen, kan je daar zo gelukkig van worden! Het leven is mooi! :D

Ik mag hopen dat mijn vrolijkheid overslaat op de rest van de wereld!

Waarom...

- ga je altijd in de verkeerde rij staan bij de kassa? Werkelijk waar, er stond een vrouw te miemelen met haar boodschappen, met haar portomonee, met haar geld, met haar sloomheid van inpakken. En nu ging ik mezelf niet opfokken, want ik had alle tijd. Maar toch, waarom is dat toch? Ik heb het namelijk ALTIJD. Als ik denk: "Oh, die rij gaat vast sneller", en ik verhuis, dan gaat ie toch niet sneller. Blijf ik toch staan, omdat ik vast ongelijk heb, gaat ie wél sneller. Waarom?

- zijn de buren nog steeds aan het verbouwen? Dat geboor en getimmer, houdt het dan nooit op? Echt zwaaaaar irri.

- gaan inktcartridges zo snel leeg? Dat klopt niet hoor. Volgens mijn de printerinstellingen van Word wel, die kan het inktniveau schatten wat te zien is op een plaatje. Bij mijn kleurencartridge zat het streepje nog erg hoog en bij de zwarte cartridge zag er toch wel erg leeg uit. Al stond er wel bij dat het 'geschatte inktniveau erg kan afwijken'. Wat hebben we daar nou aan?

- mislukt mijn cake? Bij mijn ouders lukt ie altijd. Het is ook niet moeilijk. Gewoon doen wat er op de verpakking staat. Maar ik denk dat de cake niet Utrecht-proof is. Nou goed, hij zag er raar uit en dan bedoel ik niet de kleur, hij hoort groen te zijn (pandan, je weet toch!). Hij smaakte goed. Maar hij wilde niet omhoog (= rijzen). Dit was het eindresultaat...

















Beetje vreemd toch? Das toch geen cake? Kan aan mij liggen hoor, maar dat gat hoort niet, hij hoort plat te zijn. Plat en dik. Ik snap er niks van. Volgens huisgenootlief, die overigens dacht dat het zo hoorde, was het een artiestiek culinair hoogstandje. Ja hoor, niet volgens het plaatje en niet zoals het er normaal uit ziet als ik hem bak. Nu was slechts het bovenste laagje te eten. Jammer :(

23 (en een dag)

En dan ben je 23. Ineens. Uiteraard voelt het niet als anders. Maar toch. Je kruipt toch langzaam maar zeker naar de dertig. Brrr. Ik weet het, ik heb het er vorig jaar ook al over gehad (en laatst ook nog in een post), maar nu zit ik meer tegen de 25 aan. Voelt toch minder. Rationeel gezien. Want voor mijn gevoel, ben ik nog zeer jong! Jawel, ik voel me fris, fruitig en jong! Maar misschien komt dat ook door mijn lieve vriendjes en vriendinnetjes! Want na gisterenavond voel ik me helemaal blij door alle lieve mensen die daar speciaal voor mij ("Oh, Lau, ben jij hier ook? Wat toevallig!") bijeengekomen waren om te vieren dat ik weer een stap richting de dertig heb genomen (wat een lef, omg, vind je dat niet onwijs stoer van mij?). Het was echt heel leuk! Supergezellig als iedereen bij elkaar komt en lekker met elkaar kletsen. Zijn verjaardagen stiekem toch een beetje leuk. Maar eigenlijk alleen om de gezelligheid. Ouder worden hoeft niet per se. Maar lekker bij elkaar komen, vind ik heerlijk! :D

Hooikoortsdrama's

En daar zit je dan: opgesloten in het huis van je ouders, omdat je beter binnen kunt blijven vanwege de hoge pollenconcentratie in de lucht. Dat is dubbele zelfbescherming: je hebt minder last en daardoor nies je minder en zie je nog redelijk helder al heb je nog wel kriebel en je staat niet voor lul, omdat je eruit ziet alsof je de hele dag hebt zitten janken.
De wereld van hooikoorts is niet zo heel ingewikkeld. Je hebt het of niet. Ik heb het. Alleen weet ik niet precies voor welke plantunits ik allergie heb. Dan moet je weer een test doen enzo, geen zin. Ik heb mijn tante gezien die zich heeft laten testen. En ze was werkelijk allergisch voor alles!! Mijn god, heel haar armen zaten onder de bulten! Nee, daar pas ik voor. Daarbij heb ik het vermoeden dat ik vooral voor graspollen allergisch ben. En laat dat nou net het 'erste' zijn in Nederland.
Tja, nou ja... Ik denk dat ik maar gewoon binnen blijf als het kan. En anders maar bewapend met zonnebril en neusspray op pad ga. Het is niet anders... :(

Opgeruimd staat netjes!

Zeg 'dag' tegen het verleden en 'hallo' tegen de toekomst! Hallo!!! ;)

Auto's

Ik ben een meisje-meisje. Ik houd van shoppen, kletsen, uitgaan, kleding, dansen en nog veel meer meisjesachtige dingen. Maar ik heb een vreemde afwijking. Iets vrij mannelijks. Ik houd namelijk van auto's. En ik weet al wie ik daar de schuld van kan geven. Mijn vader.

Hij is namelijk autogek. Hij heeft al zeer veel auto's gehad. We hebben namelijk om de vier jaar een nieuwe auto. En nee, niet geleased. We hebben een zwarte Ford Sierra gehad, daarna een witte Ford Escort, daarna twee keer een zwarte Ford Mondeo, toen een zwarte Peugeot 206 rally en nu hebben we een zwarte Subaru Impreza WRX (STI? Ik weet niet precies welke) compleet met luchthapper en spoiler formaat gigantisch. En ja, dit zijn dan de auto's die ik heb meegemaakt. Wat hij daarvoor allemaal had (er staat mij iets bij van een Ford Fiësta ofzo), geen idee. Je snapt wel dat ik dacht dat het reuze normaal was dat we zo vaak een nieuwe auto hadden. Ik weet niet beter. Auto's zijn ook schoon, zowel binnen als buiten. Geen troep, geen vogelschijt, niks. Ik kan er niet tegen als ik in een auto stap die smerig is en stinkt. Hoe onverzorgd! Blinkende, fris en fruitige, luxe auto's, daar houd ik van.

Ook houd ik van Formule 1. Niks heerlijker dan kijken naar voorbijrazende wagens op televisie. Geweldige inhaalmanoeuvres, felgekleurde glimmende auto's, mooie circuits, super! Dat dit weekend Monaco aan de beurt is, is natuurlijk ontzettend cool! Niks gaver dan zo'n stratencircuit! De ultieme Grand Prix! ;)

Ikzelf wil later natuurlijk ook een vette bak. Vond BMW's altijd stoer, maar een Mercedes kan ook mijn goedkeuring dragen. Misschien nu nog niet haalbaar, dus voorlopig lijkt mij een Peugeot 207 CC (cabrio) wat beter in het financiële plaatje passen. Lekker racen over de snelweg in een stoere auto, niet zo'n vrouwenauto van mijn moeder als een Renault Twingo. Ik zeg: weg met die Twingo!

Tot slot: nu hebben we wel ontzettend coole auto's gehad (de 206 rally is toch echt wel vet), maar denk maar niet dat ik er in mag rijden. Nee, stel je voor dat er wat gebeurt! Dat ik verzekerd ben, lijkt mijn vader niet uit te maken. Ik mag niet in de Subaru rijden. Ik mocht ook pas in de Peugeot rijden (en wat rijdt dat ding goddelijk!) toen het inruilbedrag voor de Subaru vaststond. Wat een vertrouwen. Dus voorlopig moet ik het doen met de niet stoere Twingo. Nou ja, met stoere zonnebril op lijkt het nog iets... :)

Wijsheid

De liefde is niet gecompliceerd
Het zijn de mensen die het gecompliceerd maken

Feesten voor de koningin!

Koninginnenacht is vreselijk. Altijd. Het wordt elk jaar voor mij opnieuw bewezen. Na een horror koninginnenacht vorig jaar (het vroor bijna) is het dit jaar niet anders. Veel te druk! Ik vind drukte best gezellig, zij het tot op zekere hoogte. Maar goed, overal waar je naar toe wilt: druk, druk, druk! Of afgesloten omdat het, je verwacht het niet, te druk is. Deceptie alom. Dan maar naar huis. Lekker zelf Koninginnenacht vieren, puh! ;)
Des te beter is Koninginnedag! Ongepland laat je jezelf verrassen. Of je op een bootje door de grachten wilt. Jaaaaaa! Altijd al willen doen en hoe leuk is dat zeg! Utrecht is prachtig mooi vanaf de gracht! Aanrader. Jammer alleen dat er van die patsers zijn met hun enorme schepen die het normaal lijken te vinden om door een pittoresk, poetisch grachtje te sjezen. Vette horizonvervuiling.
Maar goed. Dan nog even lekker slenteren door alle aangeboden tweedehands meuk om vervolgens overheerlijke tapas te nuttigen in het zonnetje. En oh ja, het ijsje met wandeling mag uiteraard niet ontbreken. Wat een heerlijke dag! En dan komt vanaaf ook nog Grey's Anatomy op televisie. Mijn dag kan echt niet meer stuk! Ik zeg: afschaffen die Koninginnenacht en lekker leuk Koninginnedag vieren. Leve de koningin! :D

Keuzes

Soms moet je belangrijke keuzes maken in je leven. Echt belangrijke keuzes die veel consequenties hebben op je sociale leven. Toch weet je dat het beter voor je is. En als je dan zo'n beslissing gemaakt hebt, voel je je opgelucht. Omdat je dan zeker weet dat je de juiste keuze gemaakt hebt.

En ik weet het zeker: ik heb de juiste keuze gemaakt.

Hij is er weer!

De boom op de rotonde! Oké, niet dezelfde, maar de leegte is gevuld. Hoezee voor de boom!

Zoek en gij zult vinden (en meer)

Een vrije week zorgt ervoor dat je nuttige dingen (discutabel in mijn geval) gaat doen. Je sociale contacten onderhouden, maar ook dingen als naar de kapper gaan. Nu ben ik redelijk georganiseerd, ik weet vaak wel waar ik mijn spullen in de hoop gelegd heb, maar echt organiseren is ook wel iets voor te zeggen. Dus toen ik op zoek ging naar een bon voor de kapper, vond ik nog wat andere dingen. Heel veel leuke herinneringen (kaartjes, briefjes) en een boekje. Toen ik 21 werd heb ik mijn vriendjes en vriendinnetjes op mijn verjaardagsfeestje in een boekje laten schrijven. Zo leuk! Dat is echt een aanrader! Kleine dingetjes die je alweer vergeten bent (zoals mijn voorwiel dat ooit gejat is van mijn fietsje) en typische uitspraken van mijn vriendjes en vriendinnetjes. Nu vind ik het zelf maar niks dat ik bijna 23 word (want dat is dus al bijna 25 (en dat is een kwart eeuw) en dan loop je echt al tegen de 30, ik bedoel: 30! Hallo!!!), maar zo'n boekje is toch stiekem wel heel leuk. Ik was vroeger ook al gek op vriendenboekjes en poëziealbums. Nou goed, we zien het wel. Overigens heb ik de bon voor de kapper ook gevonden, whieee!!!

Dublin, yeah mate!

Dublin was leuk! En gezellig en lachen! Maar dat kwam natuurlijk ook door medereiziger K. Wat hoogtepunten over deze trip.

Het begon natuurlijk al in de trein. Die ging niet. Dus wij er weer uit met alle bagage. K. was al gestressed tot en met. En we waren pas 10 minuten onderweg. Maar gelukkig duurde het niet lang, want we stonden nog geen minuut boven bij het grote blauwe bord en er werd omgeroepen dat de trein toch wel ging rijden. Die k**** NS ook. Vervolgens was daar Eindhoven Airport. K's tas werd overhoop gehaald. Meneer de marechaussee zat lekker door haar spullen te wroeten (hier en daar vloog een string door de lucht). En ja, wat wilde ze Ierland binnensmokkelen: pakjes Roosvicee. "Ja, dit behoeft geen uitleg hè?". Nou eh, sorry hoor, even vergeten op te drinken. Een ontspannende vlucht was trouwens niet aan mij besteed, omdat K. vliegangst heeft. Maar we hebben het overleefd! ;) Toen we later aan het wachten waren op de bagage, zag ik dat een Ier zijn tas wel al te pakken had. Hij maakte het open en controleerde even of alles nog heel was. En wat trok hij uit die tas? De smerigste rosé die de AH verkoopt, je weet toch, die Mooi Kaap. Brrrr. Ik wist wel dat Ieren geen smaak hebben. Als er maar alcohol in zit. En serieus, er wordt wat weggetankt in de pubs (ondanks de belachelijk hoge prijzen, een 7-upje, wel een blikje, €3,20!!). Ook door vrouwen die er echt vreselijk ordinair van worden. Bleh.
Wat wel fijn is, is het OV. Duidelijk en goedkoop, daar houden we van. Met leuke buschauffeurs (we dachten dat Ieren lelijk waren, oké, dat klopt, maar er zijn ook zeker wel leuke exemplaren, we hadden er zowaar drie gespot in een half uur) die enthousiast vertellen waar je naar toe moet en graag mee kijkt op de kaart (oké, dat was wel een beetje vreemd voor een buschauffeur). En het is ook spannend soms. Althans, als je in slaap valt en de bus zomaar ineens remt. Ik werd werkelijk gelanceerd bij het meisje tegenover me op schoot. Oeps. Overal zomaar in slaap vallen is dus niet altijd handig.
Dublin is een goede shopstad. Alles zit lekker dichtbij en het is niet duur. Nou ja, niet alles natuurlijk. Wij zijn in Dublin fan geworden van de food hall van de M&S, de schoenen (vooral de hoerenpumps met luipaardprint afgewerkt met nepdiamanten, die waren iets te duur voor grapje) en de aftelklok bij de stoplichten. De aftelklok is handig, zeker als je weet dat het groene licht niet lang brandt, je moet echt alert zijn. Als je even afgeleid bent, is het zo weer oranje. En echt waar, zo hebben we werkelijk vijf minuten bij een stoplicht gestaan, omdat we even niet hadden opgelet. En we zijn wel vaker in de war. Zo liepen we de verkeerde pub binnen, kunnen we geen wegwerpbestek vinden omdat we de mensen niet begrijpen/verstaan, denk ik dat lam hetzelfde is als koe, maar dan jonger en lukt het ons niet om ons normaal met John (Gogarty, leukste en gezelligste pub ever) op de foto te gaan. Al met al was Dublin super!! Ik zeg: meer stedentrips!!! :D

Dingen ofzo

En wat had ik toch veel onderwerpen om over te schrijven voor een vet mooie post op deze blog. Ware het niet dat ik er geen tijd voor heb gehad (shoppen in A'dam, luieren met Pasen, stressen ofzoiets voor een paper, voorbereidingen voor Dublin) en dat jullie ook nog even moeten wachten, omdat ik morgen op weg ga (jaaaa, naar Dublin dus). En daarna nog even ga chillen in het zuiden des lands. Dus... Laterzzzzzz!!!

De sportschool, boeren en VJ's

Daar gingen we maar weer eens, met vriendin K. naar de sportschool. Daar zijn we vaker geweest, alleen de tussenpozen zijn te lang. En er vielen een aantal dingen op. Als eerst de mevrouw achter de balie. Die moet echt nieuw zijn, want ze wist niks te vinden en oogde nogal chaotisch. Toen we betaald hadden en een sleutel voor een kluis meekregen, stapten we in een spiksplinternieuwe kleedruimte! Met vet mooie kluisjes en douches! Een ander ding dat opviel was het feit dat er werkelijk alleen slanke, afgetrainde mensen rondliepen. Of in dit geval een lesje bodypump (zoiets zal het geweest zijn) volgden met halters enzo. Belachelijk gewoon. Wij, de 'leken' van de sportschool, keken toe vanaf onze fietsjes hoe deze mensen nog gespierder werden. Later probeerden we ook van die halters uit. Het zag er niet uit natuurlijk. Logisch. Na wat gezeur over wat er nog wel niet af kan of beter in vorm moest, taaiden we af.
Daarnaast begaf ik mij dit weekend weer eens in het Westland. In het pittoreske dorpje Poeldijk (voor degenen die niet weten waar het is: het ligt naast Honselersdijk, daar waar de bloemenveiling staat). Na een spannend busritje (zeker met een buschauffeur die jou 'schoonheid' noemt en je verder de enige passagier bent) werd ik gedropt en kon het avontuur beginnen. Indrinken hoort erbij, was ik even vergeten, want toen ik zei: "Dat gaan wij toch niet doen?", kreeg ik twee verbaasde blikken naar me toegeworpen. En daar gingen we hoor, op naar het feest! In een grote zaal vol boeren met stampmuziek werd er volop gedronken. En het was best leuk. Al was het maar omdat er nog wat klas/schoolgenoten rondliepen. Die ik uiteraard een eeuwigheid niet gezien had en er dus veel te bespreken was. Maar die Westlandse mannen, die veranderen nooit. Wat een kansloze kerels met hun nog kanslozere versiertrucs. Leuker zijn ze in Utrecht. Op het Hyvesfeest bijvoorbeeld. Sjans met de VJ, dat is pas leuk! :) Een subtiele, verlegen glimlach is meer aan mij besteed dan een "ik wil jou, want je hebt grote tieten" uitspraak. Ja, je maakt zo nog eens wat mee. Zucht... :)

De muzieksmaak van mijn vader

Mijn vader is een lieve man die veel zijn kinderen doet (en natuurlijk ook voor zijn vrouw). Zo haalde hij me altijd op na feestjes in andere stadjes, bracht me altijd naar het station en haalt me zelfs tot nu toe nog midden in de nacht op als dochterlief ergens gestrand is, omdat ze de laatste trein gemist heeft. Hij doet ook schattige dingen als een ventilator kopen op Marktplaats ("Heb je er geen? Ooh, dat is zo gebeurd op Marktplaats hoor!"), dingen ophangen in mijn kamer, mijn fiets repareren, mij brengen naar de kaakchirurg, een echte lieve papa dus! Naast zijn liefde voor auto's (komt later nog eens een post over), heeft ook mijn vader een liefde voor muziek. Maar wat voor muziek! In die zin kun je zeggen dat mijn vader extreem goed geintegreerd is. Hij houdt namelijk van het Hollandse lied. Ja, echt waar (zucht). Eerst gaat hij de muziek downloaden van het internet en dan zit hij breed glimlachend voor het beeldscherm met de koptelefoon op. Als we dan een keer weggaan op familiebezoek of wat dan ook, dan gaat hij altijd als eerst naar de auto om dan even naar zijn muziek te luisteren dat hij vers gebrand heeft. Want als wij in de auto komen, is het uiteraard over met de pret. Maar daar kwam verandering in toen we op wintersport gingen. Paps had een mooie compilatie gemaakt. Het begon met Kus! (jawel, dat vindt hij blijkbaar ook leuk), dan Guillermo & Tropical Danny ("Doe mij een toppertje en Breezer Ananassssch") en dat zijn dan nog de minst "Hollandsche" nummers. Want daarna komen Frans Bauer ("Had ik maar nooit naar jou gekeken"), De Havenzangers ("Trouw niet voor je 40 bent") en Arie Ribbens ("Brabantse nachten zijn lang"). Je snapt wel dat als je 's ochtends naar de piste rijdt en je al après-ski nummers hoort als "'s Nachts na tweeën", je daar erg melig van wordt. Natuurlijk kan ik nu alle nummers meezingen (ik ben de rotste niet) ook vind ik het zelf vreselijk. Toen mijn neefje tijdens de wintersport deze muziek hoorde, zei hij wel 'dat ie blij was dat ie niet bij ons in de auto zat'. Hoe hij aan deze liefde komt voor het Hollandse lied, weet niemand. Het zal waarschijnlijk het grootste mysterie zijn binnen ons gezin!

Manis!

Zo nu en dan als ik met mijn moeder in ons plaatselijke winkelcentrum ben, komen we oudere Indonesische vrouwtjes tegen die met mijn oma omgingen toen ze nog leefde. Die zeggen gedag en maken een kort praatje. Meestal heb ik dat pas later door en kom ik voorzichtig bijgeschuifeld. En dan is het altijd: "Oh, is dat je dochter? Is dat Laura? Oooooh, zo groot al! En zo lief! Manis!". Je snapt wel dat ik er dan zo lief, schattig en zoet mogelijk uit probeer te zien door lief te lachen en wijselijk mijn mond te houden. Wil natuurlijk wel mijn positieve imago behouden. Vervolgens hebben ze het erover hoe groot ik wel niet ben geworden en dat ze mij nog goed herinneren als kleine Laura. Daarna schakelen ze over op de Indonesische snacks. Mijn moeder is een zeer kleine handel begonnen in het maken van Indonesische snacks (lempers, loempia's, pasteitjes, risolles, lapis, roti kukus, e.d.) en natuurlijk willen deze mevrouwen daar wat van hebben. Mijn broertje en ik hebben al voorgesteld om een winkel te openen, maar moeders wilt het kleinschalig houden. Helaas. Ik zag het al voor me: een winkeltje vol Indonesische snacks! Die hebben we nog niet in Maassluis! Wie weet in de toekomst... :)

Quotes

Even wat quotes over hoe onzinnige gesprekken je kunt hebben met je vriendinnetjes. X is niet altijd hetzelfde vriendinnetje... ;)

MSN gesprek
X: "Lauwie!!! De tickets naar Dublin zijn maar 1 cent!!!"
L: "Nou, dan gaan we toch!"
X: "Oké"

In een winkel
L: "Nou, ik denk dat ik deze broek maar neem!"
X: "Zonder te kijken of ze bij de Esprit iets hebben?!?!"

Doelgericht winkelen met vriendin X
L: "Wat doen we hier ook alweer?"
X: "Je had toch..."
L: "Oh ja, ik weet het weer"

L: "Wat zei ik ook alweer dat ik nodig heb?"
X: "Geen idee, ik weet ook niet meer wat ik moet hebben"

X: "Wat doen we hier eigenlijk?"
L: "Jij moest toch potjes hebben? Is dat niet wat?"
X: "Lauwie, ik ga geen potje kopen met bloemetjes erop!"
L: "Oh, is het niet goed genoeg voor je?"
X: "Nee, ik houd van simpel"
...
X: "Oooh, ik heb het gevonden!"
L: "Aaah, het pottenhoekje, je past er uitstekend tussen!"

X: "Kijk, Lauwie, dit is leuk, een verjaardagsmuts, moet je op doen als je jarig bent!"
L: "Waarom alleen dan, hij is zo toch ook wel leuk?"
X: "Met kaarsen!! Hmm, het lijken alleen wel wortels. Nou ja, je kan niet alles hebben"

Over productiviteit gesproken...
X: "Zo, ik ga vandaag eens een productieve dag hebben!"
Loodgieter: "Productieve dag?! Meissie, de dag is al half voorbij, het is al 11 uur!"

Over wasjes draaien
X: "Je mag wel je was bij mij stoppen, ik draai donkere was"
L: "Oké, relaxt"
L: "Goh, dat doe je ook snel zeg alle was erin stoppen"
X: "Ja, ik moet toch eerst kijken wat los en vast moet enzo"
L: "Los en vast? Huh, doe jij je bh gewoon zo in de was? Straks raak je je beugel kwijt en dan is de wasmachine kapot. Door jouw beugel. Je hebt toch net dat waszakje van mij geleend?"
X: "Ja, maar ik doe het toch zo vast. Anders blijven die haakjes hangen"
L: "Oh... Oke. Hè, wat doe je nou met je broek?"
X: "Nou, dicht. Hoezo? Was jij je broeken open dan? Dan blijft er straks weer van alles hangen aan die rits. Kijk, doe ik ook met mijn vestje. Anders gaat alles zo langs de rits. Ja, van mn moeder geleerd. Tis toch wat hè, jut en jul die samen de was doen"

Over deadlines
L: "Goh, ik moet echt nog heeeel veeeeeel woorden typen"
X: "Geeeeeen paniek! Alleen kalmte kan je redden!!"

Over verjaardagcadeautjes
L: "Ik wil iets kopen wat voor jezelf is, wat je niet hoeft te delen met je vriendje. Maar hij vindt het wel leuk!"
X: "Toch geen handboeien, hè? We hebben geen bed met spijlen"

In het midden

Lag ik altijd het liefst aan de rechterkant van mijn tweepersoonsbed, nu heb ik een nieuw plekje ontdekt. Het midden. Precies in het midden, daar waar het ene kussen ophoudt en de ander begint. Natuurlijk leg ik mijn hoofd wel op één van die kussens. Lekker in het midden. Kun je je benen lekker kwijt, veel armruimte, gewoon lekker. Ik bedacht me namelijk dat ik helemaal niet optimaal gebruik maak van mijn bed. En dat is natuurlijk zonde. Overigens heb ik ook helemaal geen last meer van mijn onderrug sinds ik mijn nieuwe matras heb (je weet toch, die post in oktober 2006). Echt relaxed. Nog een paar uurtjes voordat ik er weer lekker in mag kruipen... :)

Cursus, deel 3

Zo! Nou, dat was verhelderend, die workshop! Na veel herkenbare situaties van de dames in onze groep, deden we een test: Zelfbeoordelingstest Type Uitstelgedrag Studenten. Lange naam, redelijk veel stellingen. En ik ben een dromer! En ook een adrenalinezoeker. Klinkt spannend, maar de kenmerken kloppen overwegend. Nu hoef ik nog niet zoveel per dag te doen, omdat ik drempel zo hoog voor mezelf heb gemaakt. Met een paar uurtjes (3 à 4) per dag ben ik klaar als beginner. Degene die de cursus geeft zegt ook: als je meer dan 6 uur per dag studeert, is het echt veel. Het is dus helemaal niet wenselijk dat je zoveel doet! Dat soort informatie nemen we natuurlijk ter harte! ;) Ik heb ook allerlei schema's meegekregen om planningen te maken. En het belangrijkste is: alles plannen dus ook de leuke dingen, maar wel zo dat het haalbaar is. Ik heb er zin in! Ik voel een positieve verandering opkomen! :D Oh ja, en ik ga naar Dublin! Woehoe!

Cursus, deel 2

De wil is er. Echt waar. Je wilt aan jezelf werken en verandering aanbrengen in je leven. Maar soms zit het gewoon niet mee. Dan wordt zo'n cursus gewoon gecancelled en kunnen ze geen vervanger vinden (de docent kan het niet geven vanwege persoonlijke omstandigheden). En dat is heus niet zo erg, al lijkt het mij juist voor een cursus als deze, met cursisten die schreeuwen om hulp, wel belangrijk dat die doorgaat. Nu krijg ik als tegemoetkoming een workshop. Hopelijk werkt deze goed. Goed genoeg dat ik wellicht de cursus niet meer hoeft te doen.

Blonde haren

Zooo goed dat de lente er weer is! Jammer dat het ook wat tijdrovende klusjes met zich mee brengt. Zoals het vaker scheren van bepaalde delen van je lichaam, met name de oksels en de benen. Nu moet ik ook echt wel scheren, omdat ik het wil en het anders geen porem is (en op zich zijn gladde benen ook wel relaxt :) Ook in de winter). Maar ook vrouwen met blond haar of in ieder geval zo'n lichte haarkleur dat je de haren bijna niet ziet moeten hun benen scheren! Zag een vrouw voor me staan in de rij bij Il Mulino (jaaaa, hij is weer open!) en die had echt hele lange blonde beenharen. Ja, als de zon erop schijnt, zie je het echt wel. Een beetje vies hoor. Ik zeg: scheren die hap! Kunnen je benen ook beter genieten van de zon! :)

Darkroom

Om de zaterdagavond te vieren, wilden vriendinnetje N. en ik eens lekker gaan dansen (na een hazelnootgebakje als toetje vonden we dat het ook wel nodig was). Nadat we ons gehuld hadden in dé ultieme party outfits gingen we richting de Filemon. En echt, we werden gewoon geweigerd! Ik bedoel: wij, twee leuke, vrolijke meiden die weiger je toch niet? Dat we 22 zijn, maakte niks uit. Hoe kansloos. Maar goed, we laten ons natuurlijk niet uit het veld slaan, dus hup, naar de Havana. En daar was echt een megarij. Doe maar niet. Toen wilden we naar de Mick O'Connells (waren we eigenlijk een beetje te overdressed voor), maar ik bedacht me dat er een nieuwe tent zit op de KNG. Heel bijzonder. Het heet Café le Noir, maar de entree is klinisch wit. Toen we van de gastvrouw naar binnen mochten ("zijn jullie geweigerd, omdat jullie 22 zijn? Sssst, je moet hier 23 zijn...") en we eigenlijk naar binnen zijn gelokt, omdat we een glas champagne zouden krijgen (nergens te vinden natuurlijk), bleek het echt een dertigersclub te zijn. Met zwart interieur. Hoewel de DJ best goed was en er ook live muziek was (twee gasten, de een op een saxofoon en de ander een trompet en die laatste gast was echt heel sexy), waren er echt teveel wanhopige mensen die teveel met zichzelf bezig waren. Toen we een hele smerige man tegen een hele vieze vrouw zagen aan rijden, vonden we het genoeg en vertrokken we uit deze darkroom. Geen aanrader dus, hoewel, we hebben wel veel lol gehad. Toch denk ik niet dat ik snel weer terug kom! :)

Oude vrouwen parfum

Zou je smaak veranderen als je ouder wordt? Ik fietste vandaag achter twee vrouwen van middelbare leeftijd en ik rook een typische vrouwen-van-middelbare-leeftijd-parfum. Ik draag nu hele frisse, bloemachtige geuren. Zou ik over 35 jaar ook ruiken naar oude vrouwen? Ruil ik mijn geuren in of is mijn geur dan hét vrouwen-van-middelbare-leeftijd-parfum? Ik vraag me ook af als ik later oma (nou ja, bejaard dus) ben, ik dan ook ineens oma-schoenen en oma-soepjurken ga dragen ook al heb ik die nooit gedragen? Moet je die dan in een speciale winkel kopen? Of is onze huidige mode dan de oma-mode? Wat je je al niet kan afvragen hè... En nu ga ik slapen!!!

Er klopt iets niet...

- Een programma dat Peking Express: Zuid-Amerika heet.
- "Daar is ze weer! Het meisje met de prei!". Die reclame wordt ten eerste al veel te lang vertoond op tv en ten tweede: waar komt ze dan vandaan? Het moet wel uit de jaren '80 stammen gezien de prachtige animatie: werkelijk onovertroffen!
- Niesbuien hebben terwijl het echt nog te koud is voor hooikoorts. Laat het nog even winter zijn. Want alleen daarom houd ik van de winter. En ook omdat je dan niet zo vaak je benen hoeft te scheren.
- De site van de NS! Die klopt niet! (of had ik stiekem toch niet goed gekeken? Nee, hij is gewoon onlogisch)
- Het nieuwe kabinet.
- Rode wijn met pruimen-frambozen-vanille-zwarte pepersmaak.
- Een hoge telefoonrekening. Zoveel praat ik nou ook weer niet.

Cursus

Het schijnt dat als je erkent dat je een probleem hebt, je al op de helft bent met het oplossen ervan. Hoewel ik al tijden erken dat ik een duidelijk sogprobleem heb en ik wellicht al op de helft ben met het oplossen ervan, het schiet nog niet echt op. Dus heb ik mezelf - uiteraard na het uitstellen van weken en weken - maar opgegeven voor een cursus Zelfmanagement en studeren. Je leert beter je tijd indelen en je zwaktes te overwinnen wat studiegedrag betreft. Ik ben benieuwd of het helpt. Bij een vriend die deze cursus getracht heeft te volgen (hij is slechts een (paar?) keer geweest) is het ook niet gelukt. Natuurlijk zie ik het positief in en ga ik ervoor! Jammer alleen dat het veel te vroeg op vrijdagen is op het Science Park Utrecht (wie heeft dat bedacht? Is de naam de Uithof niet goed genoeg meer? Vast in het kader van internationalisering ofzo... Whatever)... We gaan er gewoon voor!!

Samenwonen

Nee, ik niet. Ik moet er nog even niet aan denken. Oké, wel natuurlijk, vandaar deze post. Iedereen uit mn vriendengroep thuis gaat samenwonen. Oké, niet iedereen, maar binnen twee weken tijd zijn er opties op twee appartementen genomen. Er zijn banken gekocht en weet ik veel wat voor andere benodigdheden (laten we het maar niet over de uitzet hebben die al compleet verzameld is). We worden oud. Hoewel mijn vriendje nog niet zo oud is als de vriendjes van de vriendinnetjes, is onze relatie echt niet minder lang. Zeker als je dan een vraag van je nicht krijgt of we niet al plannen hebben om te gaan trouwen (mijn neefje van 7 blijft het ook vragen, maar ja, dat is dan nog schattig). Nou, eh, niet echt. Natuurlijk wil ik wel trouwen, zeker wel. Maar nog niet nu. En als ik dat wel ga doen, nou dan weet ik wat er in ieder geval niet komt. Ik heb gisteren denk ik de meest vreselijke trouwdvd ever gezien. Serieus. Sowieso duurde het veel te lang (twee dvd's van anderhalf uur. Overigens betrof het een bruiloft in Indonesië). Er staan allemaal filmpjes op hoe ze samen paard gaan rijden, samen ballonnen de lucht in gooien, verliefd naar elkaar kijken, in het water elkaar nat spetteren, romantische wandelingen maken... Met matchende kleding. Echt te erg. Ik weet niet hoe de bruid mijn oom zo ver heeft gekregen. Het grappige was dat hij soms in zijn voetbalshirts rondliep. Dan moesten ze in rood, had hij zijn PSV shirt aan. Toppunt van romantiek natuurlijk. Ach, ik zie het tegen die tijd wel. Maar ik pas voor de dvd!

Zelfgemaakt

Klinkt het niet heerlijk, zelfgemaakt? Er zijn van die bijvoeglijke naamwoorden die je laten watertanden. Ovenheerlijk, krokant, vers(e), knapperige, romig en zelfgemaakt. En omdat ik zelf een beetje culinair verantwoord wil zijn (heb altijd al de vrouwelijk Jamie Oliver willen zijn, maar alleen zijn kookboek hebben en het op de plank laten staan werkt niet), proberen een vriendin en ik wel eens nieuwe dingen uit. Zo hadden we een paar maanden geleden geprobeerd pasta te maken. Nou, zwaar mislukt. Al het gekneed en gedoe en de pasta was toch taaie kost! Die hebben we maar weggegooid. Wat gelukkig wel gelukt was, was de pesto. En dat is zooo lekker! Ik vind ook dat iedereen die pesto lekker vindt, het zelf moet maken. Want zelfgemaakte pesto is tha bomb! En die pasta, die nemen we wel uit een zak of bak!

Leuk, maar niet effectief

- Een herkansing hebben voor een vak
- Schoenen kopen (want ik had er toch nog niet genoeg)
- Niks doen
- Vijf verschillende zachtmakende haarproducten voor na het wassen hebben
- 3,5 uur in de kroeg hangen. Overdag.
- Weten wat er de rest van seizoen 3 in Grey's Anatomy gaat gebeuren
- Powernaps houden van 1,5 uur
- Net gewassen kleding dragen om in te stappen
- Uitslapen
- De sluimermode op je telefoon
- Sneeuw als het boven het nulpunt is
- Een Spice Girls reünie
- Een Boyzone reünie

Utrecht de gekste!

En dus gingen huisgenootlief en ik maar stappen. Mijn haar zat toch al goed :) We besloten om eens iets nieuws te proberen (aan de hand van de NL30, magazine dat werkelijk OVERAL in Utrecht te vinden is, het kan gewoon niet dat je het nog nooit gespot hebt). We vonden "Oosterkade: dansplaatjes tot in de vroege uurtjes" en "gratis" goed klinken. Hup, vlug op pad. Spannend, want het lieve huisgenootje van me vindt alles ver buiten de singels. Laat ons gekozen establishment nou net buiten de singels liggen. Van veraf merk ik al op dat het nogal uitgestorven is. En het klopte. Toen we vroegen naar de dansplaatjes tot in de vroege uurtjes, bleek het niet vandaag te zijn. "Nee, het is drie donderdagen in de maand". Hebben wij weer. Oké, volgende! Kosten-Koper zou het worden. Na een aantrekkelijk verhaal van huisgenootlief over wanhopige vrouwen van boven de 30 die daar toyboys scoren, gingen we dat maar proberen. We hoopten dat NL30 het nu wel goed had. Nee, jammer joh. Potdicht zat het. Dan maar Monza weer eens proberen. En het viel ontzettend mee! Goede sfeer, lekkere beats (draai Justin in je tent en ik kom zeker weer terug). Heb er overigens het meest stompzinnige gesprek (als het nog een gesprek genoemd kan worden, jullie oordelen!) ooit gevoerd. Ik sta te dansen op een verhoging. Ik krijg een schoudertikje van meneer X.
X: "Waar kom je vandaan?"
L: "Gewoon, uit Nederland" (ja, het antwoord is variabel. Je snapt wel waar het vanaf hangt)
X: "Nee, waar je oorspronkelijk vandaan komt".
L: "Mijn ouders komen uit Indonesië"
X: *knikt en maakt een drankbeweging en gaat drinken halen*
Ik bedoel: wat was het nut van die vraag? Bijzonder weer.
Na een goed aantal uurtjes, nog even naar Huzur. Ik zeg je: het is de beste shoarmatent die we hebben in Utrecht. Altijd gezellig, goede service, mannen die voor je opkomen als je kaassoufflé laat vallen (ik niet natuurlijk, je krijgt dan overigens ook een nieuwe) of als er andere mannen ineens een arm om je heen slaan. Jech. Nou goed, ondanks dat je nu de NL30 niet meer kunt vertrouwen (klachtmail is al de deur uit en ze gaan er wat aan doen), was het toch een superavond!

Losse flodders

- De negentiger jaren kenmerkt zich muzikaal gezien toch vooral als hardcore periode of deze nou blij is of niet. Althans, volgens het laatste feestje van Contact. Wel erg leuk en heel veel aha-momenten.

- Waarom zit je haar altijd goed als je nergens naar toe hoeft? Stom is het.

- Virussen in je laptop zijn irritant.

- Valentijnsdag mag van mij afgeschaft worden.

- De gemiddelde leeftijd van de bezoekers van de Huishoudbeurs is 37. Slechts 3% van de bezoekers is man. En wist je dat je in twintig minuten achtendertig gratis producten kunt scoren op diezelfde beurs? Het is belachelijk.

- Ik houd niet van voorkeursbehandelingen. Ook niet als het in mijn voordeel is.

- John Legend heeft een geweldige cd gemaakt (Once again). Hij staat al dagen op repeat. Oftewel: hij heeft Justin Timberlake (tijdelijk) verjaagd uit mijn cd-speler.

- Je kunt als vrouw werkelijk nooit genoeg kleding, schoenen, tassen en oorbellen hebben. Mijn moeder bewijst het als geen ander. "Ik heb nog geen bruine laarzen. Ik heb echt bruine laarzen nodig". Ik weet het, ik heb het niet van een vreemde, maar het kan dus nog erger.

- 's Nachts de thermostaat vergeten lager te zetten zorgt voor een lekker droog keeltje de volgende dag. Héérlijk.

- Boodschappen doen bij een chinees is leuk. Er komen steeds meer belanda's. En het viel me op dat er veel stelletjes zijn waarbij de vrouw gekleurd is en de man blank (in die toko althans). Dat ik dan zelf even vergeet dat ik 'er ook één heb', doet er natuurlijk niet toe.

- Broodjes saté zijn ranzig. Welke Nederlander heeft ooit bedacht dat satésaus (en de saté zelf) vernederlandst moest worden? Zo smerig. Het wordt overal in gestopt. In bladerdeegbroodjes dus, maar ook in soep (Gado-Gado soep, wie bedenkt zoiets?). Maar het ergste is de kipsaté die overal op de menukaart staat of die kipsaté die bij een buffet ligt. Je weet wel, die rechtop staan in de saus. Dat hoort niet! Daar is niks Indonesisch of exotisch aan. Daarbij zijn het altijd van die enorme brokken kip. Natuurlijk ben ik de rotste niet bij een dergelijk buffet. Al heb ik altijd meteen spijt na de eerste hap. Waar je de lekkerste saté vindt? Bij mijn moeder, mijn tantes en in Indonesië.

- Zo, en nu is het klaar!

Nagellak

Nagellak is leuk. Het fleurt op! In de zomer is het een must, anders zijn mijn tenen zo kaal. En ik vind het ook erg leuk om te doen, het werkt een beetje therapeutisch om zo netjes mogelijk de nagellak op je nagels te krijgen. Het geeft rust. Maar een vriend van mij ziet het anders. Als mijn nagels weer eens netjes gelakt zijn, komt er volgens hem weer een deadline aan. Ik ben dan weer 'ontzettend' aan het soggen volgens hem. Het heeft mij een tijdje weerhouden mijn nagels te lakken; ik wilde mij uiteraard niet laten kennen. Maar nu hij niet meer naast mij woont, ben ik weer vrij! Toch moet ik er telkens weer aan denken als ik mn potjes uit de kast haal en mij bedenk welke kleur ik er nu toch op zal smeren. Maar ik heb nu niks op mijn handen of voeten gesmeerd! Alleen weggepoetst :)

Muts

Oh my god, ik heb gewoon dezelfde muts als Alexia!! (je weet wel, Van Oranje) Das toch zorgelijk! Of niet dan?

Winterwonderland

Het sneeuw! Ja! Goede reden om naar buiten te gaan en te genieten van winterse taferelen. Dus ben ik even naar het Griftpark geweest...

















Het mooie meer met eendjes

















Natuurlijk heb ik ook even een kijkje genomen bij de konijnen!

















Aaah! Schattig hè!

















Nog meer wit

















Er is ook nog wel iets groens te vinden...

















Onze straat, met sneeuw zeer pittoresk!

















Bijna alle fietsen waren onbereden... Ook die van mij!

















Mooie plaatje weer...

















En nog een met huisgenootlief et moi met afgezakte muts... Lekker winters!

Ontmoetingsplek

Vaak spreken huisgenootlief en ik het programma voor de dag door. Nadat ik zuchtend zei: "Nou, daar gaan we weer. Even moed verzamelen", zei ze: "Tja, waar verzamel je zoiets?". Waarop ik zei: "Een ontmoetingsplek?". Was er maar een ontmoetingsplek waar je moed kunt verzamelen. Dan zou ik er elke ochtend naar toe gaan om moed mee te nemen naar huis. Hmm... Misschien is het wel geen moed, maar discipline dat ik nodig heb. Nou ja, hoe dan ook, kon je zoiets maar echt ergens verkrijgen...

Gemis

Ik ben niet de enige die dé boom mist op de rotonde. Gister toen ik bibberend in de kou weer eens op een bepaald iemand stond te wachten :), kwamen er twee meisjes langs fietsen die het over de boom in kwestie hadden. "De boom was in de winter leuk behangen met lichtjes", zei het ene meisje. Waarop de ander concludeerde met een zucht: "Ja, het was zo'n fijne boom altijd". En ik ben het er helemaal mee eens. Hopelijk komt er wel een nieuwe boom. Al zou die natuurlijk onze echte, oude boom niet kunnen vervangen... :)

Voor het eerst....

Ben ik bij een film weggelopen! Ja, dat moet mij van het hart. Want ik zal nu nooit weten hoe de film afloopt. Ik kon eigenlijk ook nog best blijven zitten. Maar vriendin van me wilde weg... En de man voor ons ook! Wist ik niet, anders was ik blijven zitten, speciaal voor hem :) Overigens duurde de film 2,5 uur en waren de shots te traag voor woorden. Ik keek voor de grap achter me en heb nog nooit zoveel mensen zien slapen in een zaal! Maar goed, eens moet de eerste keer zijn. Hopelijk wel de laatste keer ;)

Tag

Ik ben getagged. Ik weet niet of het woord bestaat, maar vanaf nu dus wel :) Je denkt veilig te zijn zo aan de andere kant van de wereld voor sommige van je vrienden, maar nee, als je je eenmaal op het net bevindt, ben je nergens meer veilig. Dus ben ik getagged door Jago. Ik moet nu vijf dingen op mijn weblog vertellen die maar weinig mensen weten en dan het stokje doorgeven aan drie andere bloggers. Here goes...

1. Ik heb een ondergoedfetisj volgens vriendinnen van me. Het is waar. Mijn lade puilt uit van het ondergoed, om het nog maar niet te hebben over de bovenstukjes die meer ruimte nodig hebben. Daarbij hoort ook nog eens andere tic: als ik op vakantie ben, moet ik een slip hebben uit dat land. Levert je wel een leuke verzameling op! :)

2. Ik geef knuffels een naam. Daar schaam ik me niet voor, maar ik geloof niet dat veel mensen dat weten. Je vertelt het meestal niet tussen neus en lippen door. Anna en Liesje zitten bij mijn fotolijstje, Luuk en Bob liggen bij me in bed. Uiteraard! Alleen mannen in mijn bed... ;)

3. Ik kan niet meer hebben dan drie glazen alcohol. Ik word er niet dronken van, maar als ik meer drink dan dat dan ben ik de volgende dag gewoon ziek. Geen hoofdpijn niks, maar lekker ordinair met een teiltje. Ik ben daarbij er van overtuigd dat dit geen kater is. Kater = hoofdpijn (in mijn begrippen althans).

4. Een dag niet gecommuniceerd is een dag niet geleefd. Ik kan niet zonder mobiel de deur uit, ik raak gestressed als ik hem niet heb. En ik kan best zonder, het is eigenlijk wel relaxed zonder, als ik de eerste twee uur mobielloos heb door gelopen. Het is iets mentaals. Net als dat ik niet zonder lipgloss, een sjaal (yep, zelfs in de zomer, ik krijg gewoon spontaan keelpijn zonder) en zonnebril (ten alle tijden, zeker als het hooikoorts seizoen (dat doorgaans negen maanden per jaar is) van kracht is. Daarnaast staat het erg fashionable) van huis kan.

5. Ik ben gek op konijnen. Op zondag ga ik vaak naar het Griftpark konijnen kijken en aaien. En later wil ik graag twee lieve konijntjes en een iets buiten met gras (mag dus ook een balkon met een bak vol gras) . Mijn allerliefste konijntje is helaas jaren geleden overleden op tweede kerstdag. En nee, niet opgegeten. We hebben haar netjes begraven in de tuin. Arm ding.

Zo dat was mijn lijst. Niet heel erg schokkend toch? (Jaag, jouw lijst was ook niet schokkend :P) Nu wil ik graag... Hilde, Karin en Els taggen. Muhaha!

Het is nooit goed

Waarom is het voor sommige mensen nooit goed? Waarom zijn mensen nooit tevreden met wat er beschikbaar is? Waarom? En waarom doen mensen dan vervelend? Soms heb ik het gevoel dat ik zo ontzettend mijn best doe voor mensen en ik krijg er niet eens iets voor terug. Nu is dat ook niet erg, de een neemt nu eenmaal meer en de geeft meer dan dat hij ontvangt, maar er zijn grenzen. Sommige mensen lijken deze grenzen niet te kennen of weten uberhaupt niet eens dat ze bestaan. Ik zou zeggen: kijk eens eerst even naar jezelf en bedenk dan eens hoe je mensen wilt behandelen. Want... Wat u niet wilt dat u geschied, geschied dat ook een ander niet. Ja toch of niet dan! ;)

Verplichtingen

Iedereen heeft zijn of haar verplichtingen. Ik haat het. Waarom zijn dingen toch verplicht? Omdat anders de hele wereld niet functioneert. Oké, snap ik. Maar toch. Sommige dingen hoeven eigenlijk niet echt per se. Zoals om 7 uur uit je bed. Het hoeft niet, maar het is wel handig om nog wat aan je dag te hebben. Of elke dag melk drinken, dat hoeft niet, maar het is wel goed voor je. Net als twee ons groenten en twee stuks fruit. Maar goed, soms wil je gewoon even weg. Zeker als er mensen om je heen reisjes boeken (niet dat ik mag zeuren: Londen was erg leuk! De andere uitjes haal ik niet meer aan). Dan droom ik even weg met mijn favo artiest (wat klinkt favo toch heerlijk Fancy! Voor de vrouwen onder ons: ken je die nog met die pagina's met ingezonden brieven over worst die in puna's gestopt zijn en afgebroken).... Justin Timberlake!

Justin Timberlake - Let's take a Ride

Hop in the car and go with me
You don't have to pack everything
Don't you wanna feel the breeze?
And forget everything, baby
Hop in the car and go with me
You don't have to pack everything
Don't you wanna feel the breeze?
And forget everything baby

Got laid off at your job today
You've been working at this place for years
And though you were underpaid
Mommy that place isn't worth your tears
(Oh, oh)

I know that life is hard on you
And you can't seem to find out why
I'll explain, just grab your coat, girl
And just join me on this ride

Let's take a ride, on the country side
Let's just get away
We can spend the night, till the morning light
Let's just get away...

Girl you're the best
You could be
An angel among society
But you get crushed
From what you see
You try to hard to help and that's enough for me
(Woo..)

Try to change what you can
And accept all the things that you cannot
(Don't stress yourself baby)
I know you wanna fly away from the world
But for now with the time we've got

Let's take a ride, on the country side
Let's just get away
We can spend the night, till the morning light
Let's just get away

Let's take a ride, on the country side
Let's just get away
(Let's just get away)
We can spend the night, till the morning light
Let's just get away
(Let's just get away)

Maybe if you consider us just riding
That once you feel like a winner
No more crying
And baby I know just what you need
(I know)
To let your hair down so that you feel free, yea
(Hair, yea yea yea)

It hurts me to watch you sing the blues
(It hurts me baby)
Girl you're so confused
(Let's get away)
And I know what to do

Let's take a ride, on the country side
Let's just get away
(Let's just get away)
(Let's go, girl)
We can spend the night, till the morning light
(Night)
Let's just get away
(Let's just get away)

Let's take a ride
Hop in the car and go with me
You don't have to pack everything
Don't you wanna feel the breeze?
And forget everything, baby
(Let's take a ride)
Hop in the car and go with me
You don't have to pack everything
Don't you wanna feel the breeze?
And forget everything, baby (x2)

Let's take a ride
Let's go girl
Let's go girl
Let's go girl

Oh ja, voor mommy en girl lezen we uiteraard hier iets mannelijkers... ;)

Bierenbroodspot

Graag kijk ik naar shockerende documentaires. Of het nu gaat om vreemde voorwerpen in het menselijk lichaam, bizarre fetisjen (wat is in hemelsnaam het meervoud?) andere afwijkende problemen, ik vind het interessant. En ik vind dat ze geen betere kerel hadden kunnen kiezen dan Pepijn Bierenbroodspot. Waarom? Ten eerste zijn documentairestem. Maar vooral vanwege zijn afwijkende achternaam. Wie heet er in godsnaam zo? Wat is dat toch met vreemde achternamen hier in Nederland? Volgens mijn moeder zijn de Nederlandse achternamen maar raar. In Indonesië is het namelijk gebruikelijk om positieve, sterke achternamen te gebruiken. Niet namen als van der Hoest (hoest is afgeleid van een ziekte (zoals mams het noemt) en das uiteraard niet positief)). Waar Bierenbroodspot bij hoort is mij niet duidelijk. Ik weet wel dat zo'n achternaam niet bestaat in het Indonesisch!

Onstuimig weer, spannende tijden

Het is toch wat, hè, heel Nederland in de ban van de zuidwesterstorm. En ook Utrecht moet het ontgelden. Na een paniekerige telefoontje van mijn tante of alles oké was nadat ze hoorde van de hijskraan die op de uni was gevallen (nee tante, ik kom nooit op de Uithof), waren ook hier in de buurt spannende ontwikkelingen. Vorige week was het postkantoor op de Neude al afgezet, nu helemaal natuurlijk. Op onze geliefde rotonde is die ene boom omgewaaid, delen van straten waren afgezet en met als klap op de vuurpijl: er vloog een dakpan van het dak van een huis dat tegenover de universiteit in de binnenstad staat een paar meter van ons vandaan. Das toch niet gering. Wat volgde was een redelijk bezorgde fietstocht naar huis waar ik telkens weer omhoog keek of er niks naar beneden kwam. Nu ik eindelijk binnen ben, lekker warm, waait het keukenraam telkens open (thank God voor het snoer (ja, voor stroom) dat huisgenootlief eraan vast maakte), waaien mijn gordijnen telkens op en fluit de wind langs en in ons huis. Sinterklazer dan dit kan niet ("Hoor de wind waait door de bomen, hier in huis zelfs waait de wind"). Heerlijk herfstweer. Ware het niet dat het geen herfst is. Onder het motto: er moet altijd wat te zeuren zijn ;)

Kom op, je kan het best!

Niet alleen moet ik mezelf dit zinnetje influisteren, anderen schijnen ook een zetje nodig te hebben. Zo zat ik laatst in de bus en na mij stapten een moeder met kind, meisje van jaar of 3, in. Toen ze de buggy goed hadden neergezet en ze een plekje hadden gevonden, begon het meisje te praten. Over dat ze weg wilde. "Gaan we nog niet? Meneer, we zijn klaar, we kunnen weg. Kom op, je kan het best!". Das toch mooi, zo jong, zo schattig en zo bemoedigend. Ik vind: we moeten meer bemoedigend zijn. Want als je maar er in gelooft, dan lukt het ook best. Zo, dat was weer de moraal van deze post! :)