Onstuimig weer, spannende tijden

Het is toch wat, hè, heel Nederland in de ban van de zuidwesterstorm. En ook Utrecht moet het ontgelden. Na een paniekerige telefoontje van mijn tante of alles oké was nadat ze hoorde van de hijskraan die op de uni was gevallen (nee tante, ik kom nooit op de Uithof), waren ook hier in de buurt spannende ontwikkelingen. Vorige week was het postkantoor op de Neude al afgezet, nu helemaal natuurlijk. Op onze geliefde rotonde is die ene boom omgewaaid, delen van straten waren afgezet en met als klap op de vuurpijl: er vloog een dakpan van het dak van een huis dat tegenover de universiteit in de binnenstad staat een paar meter van ons vandaan. Das toch niet gering. Wat volgde was een redelijk bezorgde fietstocht naar huis waar ik telkens weer omhoog keek of er niks naar beneden kwam. Nu ik eindelijk binnen ben, lekker warm, waait het keukenraam telkens open (thank God voor het snoer (ja, voor stroom) dat huisgenootlief eraan vast maakte), waaien mijn gordijnen telkens op en fluit de wind langs en in ons huis. Sinterklazer dan dit kan niet ("Hoor de wind waait door de bomen, hier in huis zelfs waait de wind"). Heerlijk herfstweer. Ware het niet dat het geen herfst is. Onder het motto: er moet altijd wat te zeuren zijn ;)