Een gesprek

tussen twee oud-huisgenoten:


L: "Bevalt het in je nieuwe stulpje?"

M: "Ja zeker. Maar het is toch anders".

L: "Ja natuurlijk. Maar wat dan precies?"

M: "Nou ja, als mn mannelijke huisgenoot tv komt kijken bij mij".

L: "Oh wat leuk! Jullie kijken tv samen!"

M: "Ja, nou ja, met jou was ik gewend, dan wordt er iets gekeken wat we allebei leuk vinden. Je weet wel, Grey's enzo".

L: "Ja, en de meeste mannen kijken dat niet".

M: "Nee. En ja, dan wordt er ineens Animal Planet opgezet. Pffff..."

L: "Hé! Dat vind ik ook leuk hoor!"

M: "Oh, ehm. Verkeerd voorbeeld. Ehm... Pokémon!! Ja! Of... Kijk je dat ook?"

L: "Eh, nou nee. Ik ken het wel".

M: "Oh, nou ja, ik kan geen ander voorbeeld geven. Maar in ieder geval dingen die ik niet kijk. Maar het is wel gezellig hoor!"

L: "Gelukkig maar".

M: "Ja. Hoe is het met de studie eigenlijk?"

300!

Dit is mijn 300ste post!

FYI.

Schoonmaken en alcohol enzo

In mijn nieuwe stulp ben ik gezegend met een gelamineerde vloer. Fijn hoor, want het is goed schoon te houden. Alleen moet ik nu vaker een stofzuiger ter hand nemen. Ongeveer drie keer in de week. En dat te bedenken dat ik maar op mn vorige kamer, waar een heerlijke, keiharde, ruwe vloerbedekking lag, slechts één keer in de twee weken stofzuigde...


Vieieieiesssch!!!!!!


Ja, echt wel!!! Maar gelukkig leven we in het heden en kan je je daar mooi op aanpassen. Dus dat gebeurt niet meer.
Maar echt mensen, schoonmaken kost veel tijd. Niet alleen dat stofzuigen, ook moet er gedweild worden, afgewassen, afgestofd, je kent het wel. Zeker nu ik zo bezig ben met mijn scriptie, is schoonmaken veel interessanter dan zo'n word documentje (tje ja, want ik ben nog niet zo ver).

Maar vandaag was ik het zat, heb ik veel te dure boodschappen gedaan (voor het paasontbijt natuurlijk), cocktailglazen gekocht, rietjes en sterke drank gekocht. Voor mijn drankverzameling. Niet dat ik nu per se alcoholist wil worden, maar ik wil graag veel verschillende cocktails kunnen maken! Wahoe! En nu was ik daar al mee begonnen, met dank aan broerlief, maar heb niks meer gekocht sinds de verhuizing. Ik denk dat ik me nu al gelukkiger voel...

Jullie horen meer als de eerste cocktail weer geshaked is!

NIEUW!

Werd dat eeuwige roze toch zat. Daarbij hoeft een wereld van een drama queen echt niet per se roze te zijn (al zit ik natuurlijk al máánden op een roze wolk, puke). Dus bij deze: stipjes. Hartstikke leuk! :) En zoals je ziet, helemaal gepersonalized! (zie balk aan de linkerkant).
Ik vind het een verbetering. Ik voel me ook gelijk zo'n stuk beter. En dat helemaal in mn eentje gefixt! Goed hè! Oké, bijna in mn eentje dan.
Nu kan je natuurlijk veel vaker versje blogjes lezen. En dat kan je helemaal goed bijhouden door de rss feed aan te zetten. Oh man, ik ben toch zo nieuwe mediahip. Het is ongeleufelek.
Trouwens, vandaag nog uit het raam gekeken? Niet? Nou, de zon scheen, je knipperde met je ogen en het sneeuwde. Weer een knip en de zon scheen weer. Ik zeg het je: het klimaat is niet meer wat het geweest is. Wanneer gaat het nou eens echt warm worden! Ik wil in het Griftpark liggen! En ijsjes eten! Wat is deze toch?!

Nou, genoeg geblaat voor vandaag! Tschuß!!

Weekend weg Zeeland

Ik ben fan van leuke dingen doen. Weekendjes weg is een leuk ding. Dit keer met mijn bestuur van vroegâh. Zo leuk! In een huisje beetje rondkachelen en lekker keuvelen. Dat is dan al leuk en dan doen we daar ook leuke dingen:

- Kolonisten. Waar sommigen van ons heel gefrustreerd van raken. Van: "Ik kan niks. NIKS!" en "Wat is dit toch een stom spel!" tot "Ik voel mij geboycot".

- Strandwandeling maken. Lekker tussen de mossige paaltjes door lopen.
F: "Kan ik hier door? Ja, dat kan wel. Oh, vies! Toch niet. Stom! Nu ben ik vies".

- Wii-en. Ik maakte B. vet in met boksen, M. heeft een superswung. En iedereen had spierpijn de volgende dag.

- Broodjes worst eten bij de befaamde kippensoep van F.
In de winkel.
B: "Deze blikken".
H: "Dat is bijna één blik knakworst per persoon. Is dat niet veel?".
B: "Nee, joh".
Rest staart ernaar en zwijgt.

Terug in het huisje, aan tafel, met soep en al.
B: "Heee, das toch best veel worst in die pan!".
L: "Ja, iedereen mag er 8".
B: "Zoveel?!?!".
L: "Ja, 40 worstjes gedeeld door 5 is 8 worstjes per persoon".
H: "Ja, ik zei toch, das bijna een blik per persoon!".
L: "Ja, B., jij had ze toch geteld? Daar vertrouwen wij dan op".
B: "Ja shit hee, zoveel worst en dan doe ik ze nog doormidden snijden. Op dat droge brood. En een dubbele boterham nog wel!".

- Lachen. Vooral veel lachen. Over alles. Stomme grapjes en dingen. Dat maakt weekendjes als deze supergezellig!

Boekenweek!

Oké, op verzoek deze post. Ik ben de rotste niet.

Zoals jullie weten werk ik op dé boekenafdeling van een groot warenhuis. Dus het is voor mij van belang dat vandaag de boekenweek is gestart. Nou ja, verkooptechnisch gezien zeg maar. Anyways, dat warenhuis brengt ook elk jaar een speciale uitgave uit, een boek dus, in het kader van de maand maart, boekenmaand. Dit jaar is het geschreven door Abdelkader Benali. Best sexy man (ik zeg: slechte foto op zijn website. In het echie is veeeeel leuker). Ja, want ik heb hem gespot!! Hij kwam zijn boek signeren! Woehoe! Dus ik heb uiteraard ook een gesigneerde versie. Ja, want zo'n kans laat je niet aan je neus voorbij gaan. Net als een praatje met hem aanknopen. Wat ik eigenlijk wel heb gedaan. Maar gelukkig kwam hij zijn grote gele tas van die slechte boekhandel bij mij achter de kassa zetten en kon ik toch wel twee woorden met hem uitwisselen. Maar wat zag mijn blik nadat ik de tas had aangenomen? Die zat vol met boeken! Hallo! Befaamd schrijver en dan een beetje afgeschreven boekjes kopen! En een hele tas vol nog wel! Dat kán gewoon niet. Niet voor je signeersessie. Dus, Abdel, beetje jammer. Volgende keer beter je best doen om indruk op mij te maken. Misschien dat ik dan wel met je uit eten wil.

Bleh

Ik weet het: deze blog is niet meer wat het geweest is. Ik zit in een blogdip. Bleh. En dat terwijl bloggen je een goed gevoel geeft! Dus was ik weer druk geweest met geniale stukken te verzinnen. En dat is zeker niet mis als je bedenkt dat vriendlief, die nog niet zo heel lang blogt, het beter doet dan jij. Nou ja, vaker dan. Bleh.

MAAR!

Ik wil het niet meer! NEE!

Ik ga niet meer klagen! Het is bijna lente! Er zijn weer lammetjes en konijntjes die vrolijk dartelen in het rond. Woehoe!

Dus ik ga gewoon weer door! Door met leuke stukjes schrijven over mijn leven. Want er gebeurt genoeg. Jawohl!!

Nu alleen alles nog onthouden en opschrijven.