Lichtelijk bedwelmd van de heerlijke Roero Arneis, schrijf ik toch maar een stukje over een typisch ontbijtgerecht. Nou ja, dat moest het niet worden, maar werd het helaas toch. Want ik heb laatst geprobeerd spaghetti alla carbonara te maken uit de Zilveren Lepel. Niet echt een succes. Het smaakte prima, maar ik heb serieus nog nooit zo erg gebakken eieren als eindresultaat gekregen. Ik voelde me een ontzettende kooknitwit.
Die was dus een beetje mislukt. Jammer. Een paar dagen later probeerde David de melanzane alla parmigiana (heeeeeerlijk!) en de kip in rode wijn (lekker, maar niet heeeeerlijk) uit. Toch, met een goede rode wijn als Dolcetto d'Alba erbij is het nog altijd genieten.
Dan vandaag: kalfsoester in citroensaus. Ik zeg een succes! Is het raar als je van je eigen kookkunsten blij wordt? Nou ja, ik moet toegeven dat ik er vandaag zeer blij van werd. Het ruikt hier nog steeds naar roomboter. Heerlijke gesmolten roomboter. Té lekker. En ik moet ook zeggen: ik had niet gedacht dat ik in staat was om vlees te bakken. Het is toch lastig om het geheel niet aan te laten fikken, maar je wilt het ook niet zeer bloederig serveren. Het was perfect. En dat is ook alleen, omdat ik precies heb gedaan wat er in het recept stond. Makkelijker kan haast niet!
Ik heb na het verorberen van dit heerlijke vlees besloten om beter vlees te eten. Want kalfsoesters kan je niet bij de supermarkt halen, die haal je bij de slager. En het lijkt mij toch beter om wat doordachter vlees te eten. Niet het goedkoopste vlees met een overschot aan allergieën, medicatie, hormonen en water. Maar het betere werk. Dan maar vaker een vegetarische schotel op tafel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten