Deadlines

Dat Laura en deadlines geen goede combi is, wisten we natuurlijk allang. Maar dat het van kwaad tot erger gaat... Oké, wisten we misschien ook al. Maar hoe lossen we het op? Zelfs een cursus helpt niet. Nou ja, oké, misschien komt het ook omdat ik die cursus niet gedaan heb, heb immers alleen een workshop gevolgd. Mezelf dingen ontzeggen werkt niet (ook niet volgens de workshop). Maar ja, wat werkt wel waardoor ik toch wel aan de slag ga? Mij boos maken werkt niet, mij bang maken ook niet, want ik weet: het komt toch wel goed (ja, ik weet het, ik ben een dromer, klopt ook helemaal volgens de test van de workshop). En dat is helemaal het probleem. Ik weet wel dat het goed komt. Ooit. Niet dit jaar. Want ik ga deze zomer werken in plaats van stage lopen. Uitloop had ik al, maar het wordt groter.
Dat er dan zaken gebeuren die ook niet bevordelijk zijn voor je studie, tja, die mag je dan niet de schuld geven. Want je had al veel meer kunnen doen, je hebt daarvoor al teveel gesogd (terugkijken naar wat je hàd kunnen doen, mag ook niet volgens de workshop).
Wat nou als je jezelf al compleet geanalyseerd hebt, geconstateerd hebt wat niet helpt en wat je niet moet doen, maar het dan nog steeds niet doet? Ik weet het niet meer. Hoe motiveer ik mezelf? Het gewoon maar doen? Maar het is niet leuk. Studeren is niet leuk. Wat er bij komt kijken bij studeren, dát is leuk! Zucht...
Ik wil het wel, ik wil dat papiertje. Maar waarom gaat het dan zo moeizaam?

Ik ga maar weer aan de slag. Dit was natuurlijk weer kostbare tijd die ik had kunnen gebruiken voor mijn paper. En gezien het aantal woorden wat ik nu geschreven heb en wat ik nog moet schrijven... Doe maar vermenigvuldigen met... 10. Dan heb ik er genoeg. Wish me luck!