Quarterlifecrisis

Dacht ik dat ik mijn portie quarterlifecrisis wel gehad had, niets is minder waar. Want toen mijn begeleider mij laatst vroeg 'wat ik later worden wil als ik groot ben', kwam ik niet verder dan een langgerekte 'euuuhhh....'. Lieve kijkbuiskinders, het is écht waar! Ik weet niet wat ik wil doen. Ik vind zoveel 'interessant' en 'leuk'. Maar of ik er ook mijn werk van kan maken en of ik er écht goed in ben... Geen idee. Ik wil het liefst alles uitstellen. Omdat ik het nog niet weet. Dus nee, het is niet zo gek dat ik zo onwijs lang over het studeren doe. Het is simpelweg een uitstel van executie.

Maar het kan niet meer langer. Ik word nu gedwongen na te denken over wat ik wil. En het gaat. Met een consult van gbf J. ben ik wel opgeschoten en moet ik van hem allerlei testen doen enzo. En die ook door vrienden laten invullen. Zodat ik een beeld krijg van wat vrienden van mij denken dat ik moet gaan doen. Je weet toch, die zien het soms beter dan jijzelf.

Tot die tijd dat ik weet wat ik wil worden - vast een beroep die heel mooi klinkt in het Engels, maar in het Nederlands eigenlijk gewoon secretaresse betekent - moet ik aan de scriptie. En echt, voor het eerst kan ik zeggen dat die vordert. Althans, ik heb het gevoel dat ik wat nuttigs doe wat ook werkelijk effectief is. We don't want to loose that positive feeling! :)